WAAR STAAT KERK EN VREDE VOOR?

Kerk en Vrede is een vereniging van mensen die zich inzetten voor ontwapening en geweldloosheid. Zij gelooft dat het onterecht en onverantwoord is om te vertrouwen op geweld. Zij gelooft dat we ons kunnen en moeten wagen op de weg van de actieve geweldloosheid in dienst van de gerechtigheid. Analyse van conflicten en oorzaken vormt de basis voor projecten, campagnes en publicaties.

Zie hierover meer onder projecten op deze website.
Hierbij mag zij rekenen op de steun van vele vrijwilligers op alle fronten van bestuurlijk en uitvoerend werk. Dus mocht ook u/jij iets van uw kwaliteiten beschikbaar willen stellen, bij voorbeeld om mee te denken over nieuwe projecten of om deze website en andere digitale presentaties eens stevig op te leuken, laat het ons weten: bosjananne@gmail.com!

 

Kerk en Vrede heeft de ANBI status. 


Agenda

wake Zeist

De eerstvolgende wake is op zondag 2 december om half vijf voor de hekken van het Detentiecentrum. Dat is de eerste zondag van de advent. Wachter, hoever is de nacht?

Detentiecentrum Kamp van Zeist, Richelleweg, Soesterberg, vanuit Soest aan de overkant van de A28. (inf. 0643133109) en www.wakezeist.nl.

 

Advent : Hoop in Kirkuk

Hoop is voor hopelozen

Mensen die alles hebben, hebben geen hoop nodig.

Mensen die alles kunnen veiligstellen, hebben geen hoop nodig.

Een land dat zichzelf beveiligt tegen eigen burgers,

is vergeten wat hoop betekent.

Een land dat de hele sociale sector

inmiddels onderbrengt bij veiligheidsvoorzieningen,

is bang van de eigen burgers die het niet meer wil beschermen.

Het woord hoop in de mond nemen wordt dan licht tot spot.

 

In Irak, in Kirkuk, is na jaren angst, onveiligheid, onzekerheid,

politieke spanningen en militaire avonturen

aan de horizont zoiets als hoop aan het gloren.

Hoop dat de rust van dit moment het begin zal zijn

van betere tijden, weg uit bezettingen, weg uit aanslagen,

weg uit onveiligheid die te veel dagelijks brood werd.

In Kirkuk leeft men nu van hoop,

een toekomst van hoop, waaraan ze zelf hard hebben gewerkt.

 

Achter de kathedraal is men een nieuwe kleuterschool begonnen,

die tot 80 kinderen zal kunnen opnemen.
Nu zijn er 25 kinderen toevertrouwd aan deze vrouwen

die de kinderen opvangen.

Acht kinderen per lokaaltje.

Klein moet de groep zijn,

ook dat is veiligheid, geborgenheid.

In die kleine groepjes zitten kinderen in drie talen:

Turkmeens, Arabisch, Koerdisch;

en natuurlijk moslims en christenen samen,

op alle katholieke scholen bij dominicanessen.

Tot aan de lagere school moeten ze allemaal Arabisch kennen.

Hier wordt vrede gebouwd, door elkaars taal te leren.

 

Hier wordt gewerkt aan hoop.

 

Yosé Höhne Sparborth

 

Nieuws

Wederopbouw in Noord Irak

De mensen durven het nog niet echt hardop te zeggen, maar er leeft hoop. Hoop dat het eindelijk allemaal voorbij is, alle ellende die buitenlanden over hen uitstulpten. In Irak kwam het niet tot een burgeroorlog, alle groepen zochten elkaar voortdurend op, om dat te verhinderen. Het is ze gelukt, en zo gaat ook het opbouwen relatief gezamenlijk. De groepen staan niet scherp tegenover elkaar, al valt er hier en daar best wel wat te verzoenen. En in enkele regio’s zijn kleine milities die nog voor onrust zorgen: sjiieten, die het meeste onder ISIS leden.

Er leeft dus hoop. Bisschop Mirkis toonde die hoop altijd al door te bouwen waar dat nodig was. Bouwen als pastoraat van hoop. In een buitenwijk van Kirkuk begon het bisdom 3 jaar geleden met de bouw van een school, gemeenschapsruimte (en nieuwe kerk in toekomst). Dit vanwege de enorme volksverhuizingen die gaande waren richting Kirkuk. De gelden waren er, mooie plannen, de regering had grond cadeau gedaan en wacht nu op de school - bij een hele nieuwe woonwijk.

De school zou dit jaar 2019 klaar moeten komen. Zusters uit India nemen de verantwoordelijkheid. Mirkis had voorzien, dat de bouwmaterialen ooit duurder zouden worden na ISIS. Met een cementfabriek heeft hij indertijd gedeald dat ze voor de prijs van toen zouden blijven leveren.

Maar ja, rond Mosul wordt dus druk gebouwd. Het laatste jaar zijn de prijzen verdubbeld. Dus voor de afwerking van de school - een dubbelschool, van 6 - 18 jaar, zijn de prijzen ook meer dan verdubbeld, en is er ineens een gat in de kas. Nog zo’n  $ 700.000 moet nu gevonden worden.

Het bisdom hielp de Yezidi studenten, omdat die door niemand werden geholpen. Die zitten in Bashiqa, ver van Mosul, omdat een bisschop in Mosul hen niet in „zijn” christelijke regio wenste. Een jaar lang heeft het bisdom het volgehouden hen maandelijks fors te helpen, dat ging de laatste maanden op het tandvlees, maar steun uit Nederland heeft hem nog twee maanden verder geholpen. Het studiejaar kon worden afgemaakt. De coördinator weet precies wie van die Yezidi de meeste nood hebben. Dus zodra er geld komt uit buitenlanden voor de studenten, wordt het vanaf de armsten verdeeld tot het op is.


Want ook: sinds 2017 ISIS werd verdreven menen buitenlanden dat alles nu in orde is. Probleem over, hulp stopt. Er komt weinig hulp voor de wederopbouw, terwijl er veel wederopbouw nodig is, om te beginnen al die particuliere woningen.

Mosul is platgebombardeerd, de huizen in de omringende dorpen zijn door ISIS gestript tot en met de elektrische bedradingen, deuren, vensters. Er moet dus wat hersteld worden. Mensen wonen nu in halve ruïnes, en wie wat geld heeft knapt wat op. Rond Mosul leeft veel nog in tenten, omdat er in Mosul nauwelijks te wonen valt. In ons bisdom, aan de oostkant van Irak, wordt vooral gebouwd aan toekomst. Door de enorme volksbewegingen zijn er nieuwe voorzieningen nodig. En het klooster te Sulaymaniyah verzamelt al die groepen, zodat ze elkaar kennen en samenwerken. Bouwen aan toekomst. Hoop.

Utrecht zal in de Vastentijd voor de Yezidi studenten geld verzamelen.

Yosé Höhne Sparborth

 

Even het geheugen opfrissen: 

1980-1989 Saddam Hoessein voert oorlog tegen Iran. Het westen bewapent hem.

1991 een kleine strafexpeditie naar Kuwait. IN de VN worden leyugens verteld, heel de wereld straft Irak, forse bombardementen.

1991-2003 dodelijke boycot, ruim 1 miljoen mensen sterft, de helft kinderen onder 5 jaar: honger en leukemie (bij de bombardementen was verarmd uranium gebruikt, medicijnen mochten het land niet in)

2003 de invasie van Bush: bombardementen; politie, douane, vuilophaaldienst ontmanteld (de hele staatsstructuur). Het begin van verstrooide aanslagen, en in de woestijn verzamelt ISIS zich.

2014 ISIS neemt Mosul in en de Ninive-vlakte. 2 miljoen mensen trekken in één nacht naar het oosten en noorden, weg van Mosul.

Augustus 2017: ISIS in Irak verslagen.

 

 

 

Nog meer opfrissen: 2014-2017:

De universiteit van Mosul gaat in Kirkuk (ook Arabischtalig) in ballingschap.

Kirkuk, 1,5 miljoen inwoners, neemt 700.000 ontheemden op.

Bisdom Kirkuk, 7000 leden, neemt 4000 ontheemden op. Plus 700 studenten.

september 2017-juli 2018 helpt het bisdom Yezidistudenten die in Bashiqa moeten wonen.

Bij de foto:

0034: de nieuwe gemeenschapsruimte, buitenwijk Kirkuk, die bijna klaar is.

links:

hulp aan Yezidi: 

https://www.youtube.com/watch?v=mId6XxCsa28&list=PLzJMIWz9w56l13Oc5z-YcUI37_T02ozo9&index=3

bisdom Kirkuk/Sulaymaniyah: 

https://www.youtube.com/watch?v=178hn8wA6LE&feature=youtu.be

Beschrijving film Bisdom Kirkuk/Sulaymaniyah In de film zie je flitsend voorbijkomen:

  1. de trailer met losse plaatjes; vervolgens kort de context van het bisdom, dus hoe het daar uitziet, zowel geologisch als politiek (een Peshmerga met een Iraakse vlag in de hand!)

  2. Er komen snel enkele organisaties in het bisdom langs, die wel in beeld „moesten” maar verder niet fotogeniek aandoen.

  3. dan de spiritualiteit van het bisdom, naar zijn eigen drie woorden die ze gebruiken, en ide in de kathedraal aan de muur geschreven staan in Arabisch en chaldeeuws: verrijzenis, leven, transformatie. Wat ik heb gekoppeld aan „hoop, geloof, liefde” - een werkstukje dat mij werd cadeau gedaan door de jongerengroep. Dit is de body van de film, die in drie delen is opgebouwd. Deel 1: alle kerken komen langs met de vieringen. Opvallend: met name in de kathedraal doet men veel om ook vrouwen op het altaar ruimte te geven. Deel 2: alle aspecten van het leven krijgen aandacht, bet begint met Maria (grote devotie voor haar), via Kerstmis naar huwelijk en geboorte van gewone mensen… tot en met dood. Deel 3: de vele werken die er gebeuren om deze wereld leefbaarder te maken, en zichzelf ook.

  4. Er wordt op dit moment veel gebouwd in dit kleine bisdom, is nodig voor de nabije toekomst. En er wordt dus ook veel onderhoud gepleegd. Dat komt in beeld.

Church and Peace

Dames en Heren, Beste vrienden,

Vandaag aanvaardt het Europees parlement het 'negotiating mandate for the European Defence Fund'  Wij zien dit als een onjuiste beslissing. Want het .richt vooral de aandacht op het versterken van militaire mogelijkheden. En de bronnen voor burgerlijk berhandelen van conflicten worden onverantwoordelijk verwaarloosd. 

Je kunt online het persbericht van Church and Peace vinden over deze beslissing. Verspreid het vooral naar de leden van jullie parlement.  naar netwerken en media.

Antje Heider-Rottwilm

Wij rouwen met de families van de slachtoffers van de aanslag in Straatsburg


Church and Peace e.V.
Antje Heider-Rottwilm, OKRn.i.R. 
Chair
Albertinenstrasse 10
13086 Berlin, Germany
Telefon 0049 30 923 73500
Mobil    0049 172 5162 799
www.church-and-peace.org