WAAR STAAT KERK EN VREDE VOOR?

Kerk en Vrede is een vereniging van mensen die zich inzetten voor ontwapening en geweldloosheid. Zij gelooft dat het onterecht en onverantwoord is om te vertrouwen op geweld. Zij gelooft dat we ons kunnen en moeten wagen op de weg van de actieve geweldloosheid in dienst van de gerechtigheid. Analyse van conflicten en oorzaken vormt de basis voor projecten, campagnes en publicaties.

Zie hierover meer onder projecten op deze website.
Hierbij mag zij rekenen op de steun van vele vrijwilligers op alle fronten van bestuurlijk en uitvoerend werk. Dus mocht ook u/jij iets van uw kwaliteiten beschikbaar willen stellen, bij voorbeeld om mee te denken over nieuwe projecten of om deze website en andere digitale presentaties eens stevig op te leuken, laat het ons weten: bosjananne@gmail.com!

 

Kerk en Vrede heeft de ANBI status. 


Agenda

Konferentie Nederlandse Religieuzen

Belangrijke Conferentie. De prijs van de vrede: geweldloosheid in een gewelddadige wereld? 

Lees er alles over: https://www.nieuwwij.nl/agenda/de-prijs-van-de-vrede-geweldloosheid-een-gewelddadige-wereld/ 

Herdenking omgekomen migranten op weg naar Europa

Zondag 5 november

15.30 – 16.30

Hofvijver (kruising Spui, Lange Vijverberg), Den Haag

 

Duizenden mensen sterven naamloos en in stilte tijdens hun reis naar Europa op zoek naar bescherming en veiligheid. Op zondag 5 november herdenken wij hen met zoveel mogelijk mensen uit Den Haag.

 

Programma onder leiding van Henk Baars

Singer-songwriter Ed Struijlaart

Voordracht door Ad van der Helm

Testimonial van Mohammed Taha

Bewonder ter plekke de interactieve tentoonstelling ‘The Moving Memento’ – Kunstenaar Daan Wubben

 

Iedereen is welkom!

Kom en laat zien dat we hen niet mogen vergeten.

 

Meer informatie:   www.allerzielen.eu

www.justiceandpeace.nl

www.stekdenhaag.nl

               
               
 
 
 

Nieuws

Adventsboodschap 2017 KNR

 Adventsboodschap KNR over vrede en geweldloosheid

‘Maak ons instrument van uw vrede’

De Konferentie Nederlandse Religieuzen, de koepelorganisatie van religieuze orden en congregaties in ons land, brengt deze week een Adventsboodschap uit met als titel ‘Maak ons instrument van uw vrede.’ De brief is een van de resultaten van het werken met het jaarthema Geweldloosheid en rechtvaardige vrede. Met het uitbrengen van deze boodschap willen de religieuzen laten zien dat het denken over vrede niet kan stoppen aan het einde van de jaar.

Aanleiding voor dit jaarthema was de jaarlijkse vredesboodschap van Paus Franciscus op 1 januari 2017. Hij riep daarin iedereen op zich in 2017 contemplatief en actief te wijden aan het uitbannen van geweld uit ons hart, in woord en daad. Laten we geweldloze mensen worden en geweldloze gemeenschappen bouwen die zorg dragen voor ons gemeenschappelijk huis.

Meer recent heeft de paus zich opnieuw uitgesproken tegen de dreiging met geweld. Tijdens de ontwapeningsconferentie op 10 november in Vaticaanstad veroordeelde hij niet alleen het gebruik van kernwapens maar ook het bezit ervan. Vaticaanstad was een van de eerste ondertekenaars van het antikernwapenverdrag dat deze zomer werd gesloten. ICAN, het samenwerkingsverband van organisaties die lobbyen voor de afschaffing kernwapens, waar PAX een van de drijvende krachten is, zal in december de Nobelprijs voor de Vrede hiervoor ontvangen

Actieve geweldloosheid

Geweld is ook volgens de Sociale Leer van de katholieke kerk nooit een oplossing voor conflict. Maar volgens de religieuzen betekent geweldloosheid niet maar achterover leunen en niets terugdoen. Het betekent ‘zich actief opstellen tegen geweld en onrechtvaardigheid zonder zelf geweld te gebruiken. Geweldloosheid gaat om het vinden van een derde weg, die noch vechten noch vluchten is, maar het zorgvuldige, vaak moeizame werken aan verzoening en gerechtigheid.’

 

Opdracht

De religieuzen voelen dat ze zelf een bijzondere opdracht hebben als het om geweldloosheid gaat. ‘In onze innerlijke, stille omgang met de God van Jezus van Nazareth, leren we wat liefde is. Ons eigen gemeenschapsleven is een constante oefening in vrede en geweldloze communicatie’.

Hoe moeilijk dit soms kan zijn, beseft het Bestuur ook. ‘Als het gaat om geweld, laat de geschiedenis van het religieuze leven helaas een dubbelzinnig beeld zien. Er zijn religieuzen die misbruik hebben gemaakt van hun machtspositie.’ Maar er worden ook voorbeelden genoemd van inspirerende religieuzen die zich hebben ingezet voor geweldloze dialoog en rechtvaardige vrede en ook vandaag anderen weten te inspireren, zoals Franciscus van Assisi en Frans van der Lugt sj. Maar iedereen heeft een opdracht om te werken aan vrede en verzoening. De religieuzen besluiten hun brief met een aantal voorbeelden om het werken aan vrede en geweldloosheid in de praktijk te brengen.
 

Meer materiaal

In aansluiting bij deze brief, stelde de KNR ook een viertal Adventsvieringen samen rond hetzelfde thema. Deze zijn te vinden op de website van de KNR of daar te bestellen.

Daarnaast is er een boekje gepubliceerd met inspirerende teksten over vrede in geschriften van de religieuze orden en congregaties, getiteld ‘Mijn vrede geef Ik je’. Ook dat is verkrijgbaar bij de KNR.

www.knr.nl of communicatie@knr.nl Tel: 073 6921321 Kosten € 12,50 excl. verzendkosten

Bisschop Mirkis in Utrecht

Aartsbisschop Mirkis in Utrecht

Op 13 november 2017 was aarstbisschop Mirkis heel even in Utrecht.

„Er verandert zoveel, dat een tekst van een maand geleden al achterhaald is.”  Zo opent aartsbisschop Yousif Thomas MIrkis o.p. de ontmoeting met ruim vijftig kadermensen uit Utrechtse kerken, politiek, en vredesorganisaties.

„De ideologie van het westen stelt dat het individualisme de beste samenlevingsvorm is: vrijheid van persoon, eke stem telt gelijk. Het leidde - na enkele vredelijke oorlogen weliswaar - tot het vastleggen van de Rechten van de Mens. Indertijd was dat nieuw, een doorbraak. Nu geldt het als normaal.

Bij ons is dat nog niet normaal, bij ons wordt sterk geleefd vanuit het verleden. Mogelijk de meest indringende vraag die ik heb aan de moslims, waarom ze zozeer van het verleden leven, met de rug naar de toekomst. Door de jaren met ISIS werd dat wel zeer helder voor al degenen bij ons die nadenken en zoeken naar wegen van samenleven. ISIS is nu weer bijna geheel weggedreven uit Irak, maar ze hebben het land diep gewond achtergelaten. Veel gebouwen vernield, veel groepen sterk beschadigd, maar vooral ook wantrouwen gezaaid in de onderlinge verhoudingen. De belangrijkste vraag voor ons is dan ook: Wat gebeurt er na DAESH (ISIS)?”

„We staan voor de vraag hoe we de hoofden weer schoon krijgen, hoe we het onderlinge vertrouwen dat we leefden weer wekken, hoe we mensen weer toekomstgericht maken. We hebben werkelijk nieuwe stappen nodig, maar geworteld in onze eeuwenlange ervaringen van goed buurmanschap.  Tegelijk zijn we volledig uitgeleverd aan de werelddominantie, die nu globalisering predikt. Globalisering is een vorm van wereldwijde controle, personen worden van heel ver weg via internet gecontroleerd; door de machtigsten. Wij zijn dat niet.”

„Ik merk nog iets anders op: hier in Europa, zeker in Nederland, heb je nauwelijks of geen terrorisme, maar de angst ervoor is levensgroot alom aanwezig. Bij ons leven we al decennia met terreur, maar er is niet die voortdurende vrees. Wij willen die angst ook niet, die zou ons niet verder brengen. We staan voor de vraag hoe te leren omgaan met dat wereldwijde geweld dat landsgrenzen overschrijdt, zonder de waarden van de mensenrechten, integriteit van de persoon  en de vrije meningsuiting te verspelen.”

„In ons project met de studenten moeten ze als christenen, moslims en yezidi samen leren leven. Ze moeten samen de slaapkamer delen, alleen naar vakgroep mogen ze selecteren. Ze moeten weer elkaar kennen, respecteren en samenleven. En dat gaat prima. Ze doen het! We zien dat als een weg om onze samenleving te helen. Deze studenten zijn onze toekomst, en zij kunnen onze samenlevingen helen. Dat kan door werkelijke democratie. Onze landen zijn niet democratisch, onze landen hebben dan ook regeringen die de mensenrechten niet respecteren. Mensenrechten, dat geldt voor elke burger, voor elk volk, dat is niet een particulier bezit van een  bepaalde godsdienst.”

De studenten belonen ons op een geweldige wijze voor onze inzet. Ze studeren keihard en zijn allemaal geslaagd, met geweldige cijfers. Aan hen zien we nieuwe toekomst dagen.”

„Wij zullen dan ook niets doen om de moslims en yezidi in onze huizen tot het christendom te bekeren. Sterker, ik ben absoluut tegen dit proselitisme. Christus droeg ons op om de linkerwang toe te keren als we op de rechterwang geslagen werden. Dát is wat wij nu hebben te leren aan elkaar om toekomst te hebben. Jezus leerde ons de linkerwang toe te keren, niet om mensen per se binnen onze kerk te brengen of achter Jezus aan te laten lopen.”

We zoeken wegen aan het geweld voorbij. Het geweld ontstaat door vreemde ideeën in de hoofden van enkele gekken. Kinderen, armen en ouderen zijn het meest slachtoffer. Instituties die hen hielpen werden vernield. Waartoe dus dient al dat geweld? We moeten wegen zoeken aan het geweld voorbij. De Linkerwang dus.”

„De laatste maanden stroomden weer nieuwe vluchtelingen toe, uit de gebieden waar tegen DAESH werd gevochten. We horen de vreselijke verhalen van hen die drie jaar leefden onder de dwang van DAESH. Jongeren die geen strijder van DAESH wilden worden werden gedood. Ze leefden zonder elektra, een baby van 3 jaar oud was drie jaar lang niet gebaad.”

„Wie emigreerden zijn de sterksten van het volk: volwassenen, goed opgeleid, met geld. De balans in het volk is verstoord, want wat achterbleef zijn slecht opgeleiden, ouderen, armen. We zijn dan ook aan een nieuw project begonnen, een huis voor Alzheimerpatiënten, zowel christenen als moslims. En we gaan nu proberen in de dorpen rond Mosul enkele huizen te huren voor de studenten, de meesten willen namelijk weer verder in Mosul, maar de stad is te zwaar vernield, daar is niet zomaar weer leefruimte. De yezidi laten we in Kirkuk verder gaan, onder hen is nog te veel angst voor terugkeer naar Mosul. Zo moeten we onze hele aanpak van hulp aanpassen aan de nieuwe realiteiten.”