Onder de pagina "Ter inspiratie" bevindt zich ook deze subpagina "Archief", voor documenten van langer geleden. In onze ogen heeft dat iets van een " nalatenschap" en geeft dit een indruk van de " footprint" die Kerk en Vrede achter laat. Deze subpagina zal gaandeweg worden ingevuld.
Bij Het Utrechts Archief (HUA) aan de Numankade in Utrecht staat het archief van Kerk en Vrede tot het jaar 2000, ruim 20 meter in totaal. In 1986 droeg Kerk en Vrede het archief over de periode 1924 tot 1982 over en in 2010 het archief van 1983 tot 2000. De twee archieven zijn samengevoegd, geordend en beschreven en er is nog materiaal aan
toegevoegd tot ongeveer 2012.
In de inventaris (https://hetutrechtsarchief.nl, zoekterm:
‘vereniging Kerk en Vrede’ en dan klikken op het icoontje van de inventaris) valt te lezen wat er zoal te vinden is in het archief. Ook de publicaties van Kerk en Vrede zijn erin opgenomen.
In de bibliotheek van HUA zijn ook boeken van enkele centrale figuren van Kerk en Vrede opgenomen.
Wie het archief wil raadplegen, is welkom aan de Numankade en kan
op de website van HUA vinden hoe dat werkt. Op een klein aantal stukken (betreffende de begeleiding van gewetensbezwaarden militaire dienst) zit een beperking in de openbaarheid, dat wil zeggen dat toestemming van het bestuur van Kerk en Vrede nodig is om deze stukken te mogen bekijken.
20 meter aan archiefdozen lijkt veel, maar voor een organisatie die in 1924 is opgericht, is dat niet zo gek. Het had bovendien heel veel meer moeten zijn. Aan het begin van de oorlog vernietigde de secretaris van Kerk en Vrede uit veiligheidsoverwegingen het bestuursarchief en de ledenlijsten. Bestuursstukken, verslagen van andere bijeenkomsten en correspondentie van vóór 1945 ontbreken dan ook. Wel zijn, waarschijnlijk doordat na de oorlog leden hun persoonlijke archieven afstonden aan Kerk en Vrede, verschillende verspreide stukken uit die periode bewaard gebleven, zoals rondzendbrieven die het bestuur tijdens de oorlog op grote schaal verspreidde nadat het blad door de bezetter verboden was en de vereniging geliquideerd. Bovendien zijn alle jaargangen van het blad vanaf de oprichting bewaard gebleven. Daarnaast is veel terug te vinden in de archieven van belangrijke leden van Kerk en Vrede, zoals in het archief van ds. J.B.Th.Hugenholtz (bewaard bij het Instituut voor Sociale Geschiedenis in Amsterdam), die vanaf de oprichting tot 1946 secretaris was.
Een bijzondere gebeurtenis deed zich in 2009 voor. Toen droeg de archivaris van de PKN een aantal archiefmappen over die zij kreeg van het Nationaal Archief, dat ze vanuit Moskou ontvangen had. In de oorlog nam de bezetter de stukken mee naar Berlijn en na de oorlog nam het Russische leger deze gestolen archieven vervolgens mee naar Moskou. Het betrof stukken van de afdeling Den Haag van Kerk en Vrede, één van de, destijds vele, plaatselijke afdelingen. De in het Russisch gestelde teksten die in Moskou aan het archief zijn toegevoegd (waarschijnlijk korte beschrijvingen van de inhoud) zijn als curiositeit in het archief behouden.
Greetje Witte-Rang
Klap inOp zondag 15 maart 2026 om 10.30 uur zal in de Domkerk Utrecht het Cross of Nails worden overhandigd aan de Domkerkgemeenschap door Kate Massey, canon van de Coventry Cathedral.
Met het ontvangen van dit ‘nagelkruis’ verbindt de Domkerkgemeenschap zich aan de internationale Coventry-beweging, die zich inzet voor Vergeving, Verzoening en Vrede. Elke vrijdag wordt wereldwijd – en ook in de Dom – de Litanie van Verzoening gebeden, evenals op Vredeszondag en zondag Laetare (15 maart). Het Cross of Nails is het zichtbare teken van deze verbondenheid.
De Coventry-beweging ontstond na het bombardement op Coventry in november 1940, waarbij ook de St. Michael’s Cathedral zwaar werd getroffen. In de ruïnes werden twee daknagels in kruisvorm gevonden en de woorden “Father, forgive” op een muur geschreven. Dit was het begin van de Litany of Reconciliation.
Dit zichtbare teken van de oecumenische beweging van Vergeving en Verzoening herinnert ons blijvend aan de roeping om in kerk en samenleving een teken van verzoening te zijn.
Zie verder hier.
Voor kerken elders in Nederland, zie hier.
Lees verder
Een bericht van Platform Vrouwen & Duurzame Vrede (PV&DV)
Israëlische en Palestijnse vrouwen, samen met vrouwen van over de hele wereld, zullen op 24 maart in Rome samen op blote voeten lopen als onderdeel van de wereldwijde campagne Moederoproep-campagne.
Een actie van Israeli Women Wage Peace en Palestinian Women of the Sun.
Decennialang hebben moeders aan beide kanten het ondraaglijke gedragen – rouwende kinderen verloren aan geweld en vrezen voor degenen die blijven. Uit deze gedeelde pijn komt een buitengewone daad van moed: Palestijnse en Israëlische moeders die samen lopen, op blote voeten, voor vrede.
Ook in andere steden zijn acties gepland. Zie hier verder en onderteken de petitie.
Lees verderDe Joods-Palestijnse Organisatie Standing together bericht ons over het voortgaande protest tegen de onderdrukking door de regering Netanyahu, o.a. door een onlangs georganiseerde Day of Disruption:
"We declared a country-wide day of disruption and civil disobedience in protest of organized crime in Palestinian society in Israel."
"We blokkeerden de belangrijkste snelweg van Tel Aviv, de Ayalon, en de ingang van Jeruzalem; artsen en verpleegkundigen gingen in staking in 12 ziekenhuizen door het hele land; en we goten rode kleurstof in openbare fonteinen in Haifa, Be'er Sheva en Tel Aviv om het bloedvergieten te symboliseren dat Palestijnse gemeenschappen verteert."
Lees hier meer over Standing Together.
Where There is Struggle There is Hope
Peace and independence for Israelis and Palestinians, full equality for everyone in this land, and true social, economic, and environmental justice is possible. To achieve this future, we must stand together.
Vier jaar vechten en nog steeds geen vrede - kom dinsdag 24 februari naar het Spui!
Triest jubileum: vier jaar oorlog in Oekraïne
Op dinsdagavond 24 februari 2026 houden we als Stop de Oorlog Amsterdam met sprekers, dichters en muziek om 18.00 uur onze 86e actie tegen de illegale inval van Rusland in Oekraïne op het Spui in Amsterdam.
Het is de trieste verjaardag van vier jaar bloedvergieten, bombardementen op civiele en militaire installaties en onophoudelijk sterven in de loopgraven.
