1 januari 2035

Nieuwsberichten

Op deze pagina vindt u nieuwsberichten die wij interessant vinden. Zoekt u artikelen van en over Kerk en Vrede? Kijk dan onder het menu-item 'persartikelen'. 



    7 januari 2017

    Bij de studentes in Kirkuk en Suaymaniyah

    Mijn vijfde reis is dit naar Kirkuk en Suaymaniyah, dus enkele klappen van de zweep ken ik nu. Ik kwam met een doel, maar de tijden veranderen sterk. Dus dan is het vooral ook afwachten wanneer wie tijd heeft voor wat om mij te laten participeren.

    Ik was al (lopend!) mee geweest naar de zusters dominicanessen, waar zr Jumna woont. Bij hen en in mijn kamer heb ik de zusters die dat wilden onder handen genomen. De korte wandeling (10 minuten, langzame pas) was zeer instructief. Beide straten, van de bisschop en van hen, zijn nu niet enkel bewaakt door een paar soldaten, maar er staat een heuse muur met betonblokken voor. Daar komt geen DAESH-wagen meer doorheen!

    Gister bracht op bisschoppelijk bevel Abuna Sliwa me naar het huis met studentes dat het meeste onder vuur gelegen had. Hij leverde me af en vertrok. Wist hij veel! Wel, men is gastvrij, ik werd dus binnen gelaten. Het duurde wel even voordat er iemand aanwezig was die genoeg Engels kende om mij te laten uitleggen waarom ik daar was. „En hoe lang duurt dat dan?” „En wat doet u dan?” Tjeee… De kamer die rondom bedden heeft, was wel snel vol van studentes die toch wilden weten wat dat nou voor invasie was. Het werd small talk, eerste snuffelingen, in drie gestotterde talen.

    Toen vertelde er een dat haar vader sportleraar was. Waarop ik haar vroeg of zij dan mogelijk ook zeer goed was in sport. Nou, nee. Ik daagde haar uit, met een forse grondoefening (dank dank aan mijn pilateslerares!) waar net genoeg grond voor vrij was, en dat werd een feest. Iedereen ging het proberen, en toen hadden ze er ook een voor mij: opdrukken, of ik dat kon. Oef. Tien keer haalde ik, toch meer dan de uitdaagster! Kennelijk was ik geslaagd, want toen zei er een: „Ik wil langer zijn”. Nou was ze ook piep. Maar ja, lengtes kan ik niet cadeau doen, anders was ik zelf ook een turfje hoger geweest.

    Ik deed met haar een fantastische „boom-oefening”, en je zag haar groeien. Dat wilden er meer. Daarmee was het ijs gebroken en of ik maar alstublieft die middag wilde terugkomen. Nu moest ik gaan eten bij de zusters. Ik heb het over 6 januari, altijd toch nog HET grote christelijke feest hier. Kerstmis is Amerikaans opgetuigd, 6 januari is nog een authentiek feest.

    Toen ik terugkwam stonden er vijf klaar voor een ontspanningsmassage, maar ik zou er maar vier kunnen doen. Mochten ze onderling uitmaken wie het meest urgent was. Deden ze. Eentje, met buikpijn, heb ik aangeraden te voelen hoe DAESH in haar buik zit, en ze dan stevig uitpoepen. Dat idee beviel haar zeer.

     

    Ik ben nog verder gepromoveerd. Nu mag ik vanavond blijven slapen bij de studentes, op hun verzoek. De heer Emad Matti kwam de wens melden bij ons avondeten in het bisschopshuis. Overigens was er die dag iets stevigs gebeurd, dat werd geëvalueerd. In een van de huizen had een moslimstudente tegen een jezidivrouw gezegd dat die apart moest eten, dat zij niet met haar samen wilde eten, dat was niet hallal. Haar is te verstaan gegeven dat hier samen wordt geleefd, allen gelijk, en dat soort kunsten zijn niet aan de orde. Ze is gisteren door haar moeder opgehaald en terug naar het kamp waar haar familie zit. Het is de eerste maal dat zoiets gebeurt bij de studentes. Voor veel moslims zijn jezidi’s ketters…

    En „onze soldaten” willen graag door mij worden gefotografeerd, weer, dat verbaast me. Militaire objecten mag je niet fotograferen in oorlogstijd…


    Ik ga ervandoor, naar de studentes. Dat dat mag, is ook een signaal dat het op dit moment hier werkelijk relatief veilig is. Ook dat ik al een paar maal lopend over straat mocht naar de zusters. Overigens heeft bisschop Mirkis al bedacht dat ik in april, als ik met enkele Utrechtenaars hier zal zijn, maar een kleine cursus moet geven aan de medische studentes, zodat zij mijn kunsten kunnen leren. Gaan we pogen te doen. April is de enige tijd die voor hen en mij goed past.

    In september ben ik uitgenodigd om de professie op te luisteren van twee jonge dominicanessen die ik uit Ankawa ken, maar die nu hier zijn. Ik MOET Arabisch onder de tong krijgen!

    2 januari 2017

    Een nieuw jaar, een nieuwe blik

     

    Gisteravond werden alle mensen en vooral de kleine mensen naar de kapel besteld. Want het opruimen van de opslagruimten had wel wat opgeleverd: restanten nieuwe kinderkleding, speelgoed, knuffels. Werd allemaal in pakjes verdeeld naar leeftijd, naam erop. En na de Eucharistieviering, Syrische ritus ditmaal, zou Vadertje Kerst nog eens langskomen. Hij kwam. Hij moest vier maal weggaan en weer komen, de zak was te klein voor de grote pakketjes. Sommige kinderen waren zielsgelukkig, anderen hadden al te veel mooie dingen gekregen via de vluchtelingenhulp, om deze restanten nog te kunnen waarderen. Maar feest was het, ik swingde op Jingle Bells en een peutertje van niks keek me glunderend aan en swingde mee… nee zuster… graag op afstand wel. Nog eenkennig de peuter, maar de verleiding was te machtig.

     

    Daarna maakten we ons feestmaal klaar voor de communiteit: de pater en zuster, pater Jacques tijdelijk, drie gasten, en twee mannen van het kamp die alleen zijn en regelmatig koken voor de gemeenschap. Nu was het communautaire gebeuren het samen klaarmaken van alle lekkers. Daarna in bijna stilte het eten genieten, en dan weer samen opruimen. Naar goed gastvrij gebruik meer „resten” dan er gegeten was. Aansluitend waren we in de kapel met een twintigtal mensen om ons het nieuwe jaar in te bidden. 1 Januari, dag van de vrede voor de rk wereldgemeenschap.

    Groot vuurwerk was er ditmaal niet, de failliete staat. Daarover gaan ook geruchten. Koerdistan mag zelf geen olie verkopen, dat hoort niet bij de autonome status. Maar ze doen het wel. En er gaat het gerucht dat Bazani, de president, ook enig geld naar eigen rekening laat afvloeien. Dat kan roddel zijn. Wat feit is: hij heeft de grondwettelijke tijden opgeconsumeerd, en stelt dus nieuwe verkiezingen al twee jaar uit. De vluchtelingencrisis zal hem een welkom alibi zijn geweest. Hij poogt eigelijk, net als eerder Poetin deed en Erdogan poogt, de termijn grondwettelijk levenslang te maken, liefst met erfopvolging.

    We gingen dus vrij snel slapen, en het was buiten al helemaal stil. Het leek vandaag meer kerstdag dan oudjaar.

     

    Nieuwjaar. Er zal om 9 uur een Chaldeeuwse viering zijn, we verwachten geen „volk”. Komen opeens 18 Indische mensen. Er is voorzien in Engelse vertalingen, en Pater Jens doet afwisselend in Arabisch en Engels bidden, voorzien van twee diakens in de twee talen. Zuster Friederike is de Engelse diaken.

    En dan stelt Pater Jens voor: „We hebben geen ontbijt klaargemaakt, maar we kunnen natuurlijk een ontbijt klaarmaken. Dus houdt ons gezelschap, ook wij moeten nog ontbijten.”

    Met een rotvaart worden tafels en banken geschoven, gedekt, eieren gebakken, alle resten en nieuws op tafel gepoot en een kwartier later zitten we samen van alles te verorberen. Een van de families komt nog met taart, het kan niet op. Komen met nog meer als ze zien met hoevelen wij ineens zijn. En dan met zijn allen weer wegwerken. Het communautaire is weer vooral de voorbereiding en het verwerken van de troep. Het eten zelf verloopt vrij snel, weinig gesprek.

    We zijn straks uitgenodigd voor het eten bij een familie, ook daar zal het zo gaan. Het gezellige is dan het knabbelen aan allerlei gezond lekkers voordat de echte maaltijd komt. Die zal snel gaan.

     

    Deze Indische mensen zijn allen medisch personeel. Saddam Hoessein had Koerdistan nogal onderontwikkeld, bij het aantreden van de autonomie had Koerdistan veel te weinig geschoolde mensen. India kon helpen, en het zijn nog koloniale ‚broedervolken”, beiden onder Engelse vlag.

    Vanaf 1880 hielp het net gevormde Duitsland de Ottomaanse keizer met een spoorlijn, van Berlijn naar Bagdad. Eigenlijk Basra, maar dat wenste Engeland niet, want dat zou te dicht bij hun India komen. Duitsland wilde deze spoorlijn voor een „eigen” verbinding naar Azië. In Engeland sprak men in die jaren schande van de Duitsers en van deze spoorlijn, die „hun” hegemonie bedreigde. Mijn opa was in Frankfurt de grote ingenieur achter de logistieke hoogstandjes, zo weet ik wat meer. Hij belegde al zijn kapitaal in dat spoor, zoals veel Duitsers. Maar het bleef een dure onderneming en Duitsland smeekte Engeland en Frankrijk om mee te doen. Die waren echter druk doende om De Ottomaanse kust van Afrika onder elkaar te verdelen en de binnenlanden van Afrika sinds er stoomboten en stoomtreinen waren. Leve de techniek!

    Maaaarrrr… 1911 werd er olie onder dat zand ontdekt. Ineens wilden de twee grootmachten óók. Beiden in het geheim onderhandeld met Duitsland. Frankrijk had het rond in maart 1914. Engeland kreeg het rond half juni 1914 met de bepaling dat Bagdad-Basra onder Engelse controle zou staan. En toen vielen die schoten in Sarajewo. Oók een kijk op 1914-1918. Want de winst voor Engeland en Frankrijk was in deze zandbak. Duitsland moest de hele spoorlijn aan Engeland laten, en die twee anderen verdeelden deze zandbak onder elkaar. De rechte lijnen kunnen we nog zien. De ontwrichting tussen deze volken ook. De hebberigheid naar de olie ook. Allemaal een eeuw oud dit jaar. En de Koerden over vier „staten” verdeeld. En Engeland stalde overal zetbaasjes.

    Saddam Hoessein dus onderontwikkelde Koerdistan, en dus haalden de Koerden uit India goed opgeleide mensen voor hun ziekenhuizen nodig.

    De mensen die er vanmorgen waren komen uit een wat hogere kaste, dat zie je. En ze werken hier in het private ziekenhuis, een dure onderneming. Bij de bisschop straks zal ik weer een dame uit Bangladesh tegenkomen, voor het eenvoudige huishoudelijk werk. Zij hier geld verdienen, haar kindertjes in Bangladesh bij haar ouders. Echte gastarbeider. Zij boft, ze wordt goed behandeld, heeft een nette kamer en vrije tijd en iedereen is aardig tegen haar. En gasten geven haar wat extra’s. En verder is deze klasse gastarbeider meteen ook nog concurrerend met de ontheemden en vluchtelingen, die de normale salarissen gewend zijn. Ze leven in eigen land tenslotte. En zo zijn er ook al klassen onder de vluchtelingen: zij die gewoon graag mee helpen de zaak humaan te houden, zij die wachten tot de hemel weer op aarde is.

     

    Niet alleen de huizen van Caracosh zijn verwoest. De sociotoop is natuurlijk ook aan gort. Ik krijg de indruk dat niemand er nog aan toe is om erover na te denken hoe je dat straks doet, weer een sociotoop opbouwen: een samenleving met een zinvolle arbeidsdeling, met een noodzakelijke maar ook goed functionerende hiërarchische opbouw, zodat er weer gemeenschap kan worden gebouwd. Want die is er niet meer. Er zijn mensen verdwenen naar Europa. De meesten zijn verdeeld over Libanon, Turkije, Koerdistan, Iran, Saoudie-Arabië zelfs, Egypte… Er zijn er die niet meer terug willen. Er zijn er die denken dat alles dan weer bij het oude is. Die in Erbil hebben heel andere ervaringen dan die in Sulaymaniyah of Kirkuk. Ze zijn gesterkt in heel verschillende wijsheden.

    Zo denken ze dat ze allemaal nog Syrisch katholiek zijn bijvoorbeeld. Maar de enen werkten samen met moslims, de anderen werden door moslims geholpen, weer anderen weten voorgoed dat moslims duivels zijn. De enen weten dat de moslims veel meer leden onder ISIS dan zijzelf, anderen klampen zich vast aan de status vervolgde christen, al was het maar dat dat een paspoort naar Europa is. Ze hebben straks ISIS helemaal niet meer nodig om onderling oorlog te gaan maken. Wie o wie zal dat hoe o hoe in banen gaan leiden die een samenleven denkbaar maken. Een heel nieuwe stad bouwen zal eenvoudiger zijn dan deze uiteengeslagen gemeenschap weer zoiets als gemeenschap te laten worden. Het gaat er werkelijk op aan komen dat de religieuze leiders allemaal terugvinden naar de wijsheid die ik in de jaren 2002-2004 zo intens zag in dit Irak, waar ze allen steeds elkaar opzochten om maar niet tegen elkaar uitgespeeld te raken door de Amerikanen, nadat Saddam dat ook al praktizeerde. Ik vrees dat politiek Europa en de VS, ook sommige christelijke kerken en organisaties er zelf belang bij hebben vooral dat gevoel „vervolgde christenen’ te accentueren. Dit land, deze landen zal men er geen plezier mee doen, de ontwrichting zal langer kunnen huishouden dan wanneer de vredeskrachten zouden worden ondersteund.

    Goed, ik ga straks naar Kirkuk. Evenals dit klooster zo’n plek waar men vol besef van verantwoordelijkheid die vrede voorbereidt.

     

    Voor wie dat nog niet heeft, links naar vijf korte filmpjes met statements van bisschop Mirkis:

    Mirkis over vrede: https://www.youtube.com/watch?v=WGx9WzqFm50

    Mirkis over samenwerken: https://youtu.be/RAtHoAHqWa0

    Mirkis over de studenten: https://youtu.be/eVwK1RXMMic

    Mirkis over samenwonen: https://youtu.be/F2O5VSjo7NM

    Mirkis over hoop: https://youtu.be/p0D3dN9NeDQ

     

    2 januari 2017

    Van Oud op Nieuw in Sulaymaniyah

    Een impressie hoe het hier nu is, in al haar lagen.

    Hier, daarmee bedoel ik nu het gastland, Iraaks Koerdistan. De staat is failliet. Al een tijdje, nu steeds indringender merkbaar. Failliet door de lange tijd van enorme hoeveelheden vluchtelingen, door de lage olieprijzen lange tijd, wapenaankoop en oorlog zal er ook wel mee te maken hebben, en Erdogan die niet van Koerden houdt. En vast nog zo wat redenen. Failliet.

    Hoe merk je dat? Bij aankomst hoorde ik eerst dat sinds september de scholen dicht zijn. Omdat de onderwijzers al 8 maanden geen salaris meer ontvingen. Wat $300 per maand zou zijn geweest. Het is alweer genuanceerd: er zijn sinds september enkele stakingen geweest, maar op een of andere wijze is er toch met regelmaat wel school. Zonder salaris. Het verhaal vertelt niet hoe de onderwijzers en onderwijzeressen hun families onderhouden. Misschien kom ik daar nog achter. Veel moslimvluchtelingen werken trouwens ook graag gratis, in hoop op toekomst.

    En zéér merkbaar: de elektrische systemen zijn ingestort onder alle ‚vluchtelingengeweld’. Het is hier nu, zoals het zomer 2003 in Bagdad was. Af en toe is er plotseling wel even stroom. Hier doorgaans een uurtje in de nacht. Gister ineens overdag enkele uren, als een soort cadeautje. Heel arme mensen en die in de kampen hebben grote pech. Wie geld heeft, en organisaties zoals kerken en kloosters hebben allang een generator aangeschaft. Het betekent dat die de hele dag draait, op olie. In dit klooster is de generator twee jaar geleden aangeschaft, vanwege die enorme hoeveelheid huishoudens. Alle wooncontainers met familie en het klooster zelf worden voorzien. Men poogt te sparen, door om 23.00 uur de generator uit te zetten. Geen verwarming dus in de containers, en buiten is het wel zo ergens rond 0 graden. Die wooncontainers zijn metalen wandjes, tel uit je winst. En men poogt pas om 11.00 uur of daaromtrent de generator weer aan te zetten. Maar het is wel al licht om 7.00 uur.

    Op deze wijze „beperkt” het klooster de uitgaven aan elektra tot $3000 per maand. Men vraagt zich af hoe lang men dat vol houdt.

     

    Intussen hebben de vluchtelingen dus een eerste inspectie mogen doen in Caracosh, waar ze vandaan komen. Ze waren zeer geschokt, hadden wellicht verwacht dat ISIS intussen hun tapijten zou hebben gestofzuigd, hun kleding gestreken en netjes in de kast teruggehangen… De illusies zijn aan gort geslagen.

    Gisteravond was de wekelijkse theatergroep. Men vroeg mij om met hen te werken, stemvorming, en theateropbouw voor de actuele situatie. Ik heb mijn „koffer” uit Latijns Amerika opengetrokken, en eerst enkele oefeningen gedaan om zelf stevig te staan (allen zijn zelf vluchtelingen), dan om een bereik te hebben tot achter in een grote zaal, gewoon met je lijf, je gezicht, nog zonder iets te zeggen. Toen eerste stemvorming. Dat was al therapie voor de meesten.

    Daarna hebben we doorgesproken welke stappen er nodig zijn om deze mensen te helpen werkelijk vers te starten straks in hun tot puin geslagen stad, en dan weg te komen van vijandschappen die met dank aan ISIS het voortleven onmogelijk zouden kunnen maken. En hoe je dat dan weer tot theater kunt maken.

    We kwamen tot belangrijke formuleringen. Tussen andere dingen is êên belangrijke stap om je emotie van woede of wraak of wat ook te onderkennen, ze te voelen in je lijf, er in gesprek mee te gaan, om je uiteindelijk dan ervan vrij te maken, want jijzelf bent degene die er de meeste last van zou hebben.

    Eén andere stap is, te weten dat dit jouw leven is. Mogelijk tot ruïne gemaakt door DAESH, door Assad, door Erdogan of de Amerikanen, maar het is wel jouw leven. Jij moet in die ruïne leven, dus je kunt hem maar beter leefbaar maken. Dus verzoenen met je eigen leven is ook zo van belang.

    En we besloten, dat iedereen moet gaan besluiten, en daar hard aan werken, om ISIS niet bezit te laten nemen van je hart en je geest en je lijf. Dus opruimen die hap. Weg uit je lijf. Weg bij dat wat ISIS wil dat jij gaat denken. ISIS lééft van groepen die elkaar naar het leven staan, dus werk vooral aan verzoening tussen de verschillende gemeenschappen, en heb samen door dat ISIS weinig te maken heeft met islam. Hier kunnen ze weten dat de lijken in de straten van Mosul in de zomer van 2014 allemaal moslimvrouwen en moslimkinderen waren. Soennieten die dachten bij ISIS veilig te zijn… Wel, ze gaan zoeken naar wegen om dat in theater om te zetten, als therapie.

    En de bisschop moet creatief wat rituelen gaan bedenken voor de lange weg terug. 

     

    Yosé Höhne Sparborth

    27 december 2016

    Activiteitenplan

    We sluiten een tamelijk spannend jaar voor Kerk en Vrede af met de publicatie van een Activiteitenplan. Dus van afsluiten is er geen enkele sprake. We moeten nodig verder; als vrijwilligersorganisatie. Want de kennis die ik laatst sprak zei: "Er is nog ontzettend veel werk voor jullie van de vredesbeweging! En je hebt de tijd niet mee!"
    Ben ik het mee eens.  En zie daar: hier zijn heel wat dingen die we kunnen doen om vooral het geloof in geweld als effectief middel te ontmaskeren. Vergeet dat geloof. Verzin iets beters en geloof daarin: Rechtvaardige vrede. 

    En als je nog geen lid bent van Kerk en Vrede, word het dan. We zouden ons zeer bemoedigd weten.

     

    8 december 2016

    Grootouders voor klimaat

    Beste Grootouder,

    Wij, de Grootouders voor het klimaat, ondersteund door Urgenda, bestaan enkele maanden en na de succesvolle fietstocht van Den Haag naar Groningen en het voorlezen op de Dag van de Duurzaamheid is het tijd voor nieuwe activiteiten. We laten ons op diverse wijzen zien en horen en zetten onze 'wijsheid' in om aandacht te genereren voor klimaatverandering. Daarom verzamelen we vanaf donderdag 1 december elke 1e en 3e donderdag van de maand op het Binnenhof in Den Haag, om onze parlementariërs uit de Tweede Kamer een spiegel voor te houden, een klimaatspiegel. Soms zelfs letterlijk. Als grootouders kunnen wij hen scherp houden en wijzen op de drastische maatregelen die zij moeten nemen om een leefbare aarde voor onze kleinkinderen achter te kunnen laten. Bij de aftrap op 1 december om 15.00 uur, zal Marjan Minnesma, directeur van Urgenda, ook aanwezig zijn. Wij zullen elke twee weken 45 minuten bij elkaar komen op het Binnenhof, waarbij wij in een lange rij staan. Streven is om veelvuldig prominenten/ bekende Nederlandse grootouders uit te nodigen om kort iets vertellen over hun betrokkenheid als grootouder bij het klimaat en ons initiatief. 33 We hebben bewust voor de donderdagmiddag 15.00 uur gekozen aangezien de media dan veelal aanwezig zijn bij de Tweede Kamer. Na afloop zullen wij doorgaans verzamelen bij café Leopold op het Plein. Dan kunnen we napraten, kennismaken en uiteraard verdere leuke plannen smeden. We gaan door tot de verkiezingen in maart en misschien nog langer. De dwaze moeders in Argentinië houden het al jaren vol, dus .wie weet. HOORT ZEGT VOORT, want het gaat al als een sneeuwbal, ongelofelijk. De eerste data zijn: 15 december, 29 december, 12 januari en 26 januari Het Binnenhof is goed bereikbaar met het OV en 100m van het Binnenhof is parkeergarage het PLEIN Vragen? deze kunt u sturen naar info@grootoudersvoorhetklimaat.nl meer informatie over de Grootouders vindt u op de website: http://grootoudersvoorhetklimaat.nl/ Vriendelijke groet, Team Grootouders voor het Klimaat

    21 november 2016

    Laat Meindert voor vrede pleiten

    Vredes- en anti-kernwapenadvocaat Meindert Stelling – o.a. advocaat van het Tribunaal voor de Vrede - is door de Raad voor Discipline 'geschrapt van het tableau' wegens het 'herhaaldelijk bezigen van onnodig grievend taalgebruik in de rechtszaal'. Stelling ging in hoger beroep om het recht op vrije meningsuiting – ook voor advocaten – te bepleiten. Op 18 november vond in Utrecht hiervoor een openbare rechtszitting plaats. Meer dan vijftig sympathisanten namen vóór het gerechtsgebouw deel aan een manifestatie ter ondersteuning van Meindert, waarbij meerdere sprekers het woord voerden*.

    De openbare zitting van het Hof van Beroep vond echter plaats in een ruimte, die nog niet de helft van alle belangstellenden kon herbergen; de rest moest dus buiten wachten. Een uur later kwamen eiser en raadsman weer naar buiten met de mededeling, dat zij het Hof hadden gewraakt wegens vooringenomenheid of schijn van vooringenomenheid. De uitspraak hierover wordt op 9 december gedaan. Enkele maanden daarna zal het proces worden voortgezet, ofwel door het Hof in nieuwe samenstelling, ofwel – bij afwijzing van de wraking – door het Hof in de huidige samenstelling. Meindert Stellling bedankte de aanwezigen voor hun steun evenals de ruim 865 ondertekenaars van een adhesiebetuiging.

    Voor uitgebreider informatie zie: http://www.eerherstelmeindertstelling.nl

    * Een van hen, Selma van Oostwaard van Pax, deed verslag van het debat over kernwapens. De Tweede Kamer had – dankzij meer dan 45.000 handtekeningen voor het Burgerinitiatief – bij minister Koenders aangedrongen zich bij de VN in te zetten om te komen tot een verbod. Niettemin heeft Nederland zich daar – onder druk van de Navo? – onthouden van stemming.

    9 november 2016

    Grand Slam No Trump

    Bij het bridgespel is het hoogste zgn contract dat je kunt bieden: Grand Slam No Trump. Dan moet je zonder een kleur troef alle slagen van het spel weten binnen te halen.

    Dat is er dus niet van gekomen bij de Amerkaanse verkiezingen. Wel Trump.

    Je kunt betreuren met alle mensen van goede wil dat de democratie ons deze poets heeft gebakken. Jammer dat het democratische systeem geen stopknop heeft, blijkbaar. Er is geen garantie dat hierbij 'gezond verstand' uiteindelijk wel de doorslag geeft. Doorslag zouden nu 'boze witte kiezers' gegeven hebben. En die waren onder de radar gebleven voor de opiniepeilers. 
    Sommige commentatoren geven door dat het gevaar van deze president ook niet meer gekeerd zal worden door de rest van het politieke systeem: Senaat en Huis van Afgevaardigden. 

    Als vredesbeweging houden we ons hart vast omdat Trump over oorlog en wapens geen vertrouwenwekkende dingen zei. Hij gelooft echt dat wapens effect hebben. Zeker voor Amerikaande belangen. Zonder de inzet van militaire troepen zal hij die niet kunnen beschermen.
    Hij schijnt wel te zeggen dat Amerika niet meer de politie van de wereld wil zijn; maar dan moeten andere landen hun defensiebegrotingen maar flink opschroeven.
    We mogen bang zijn dat met hem niet valt te onderhandelen over afschaffing nucleaire wapens.
    Hij zal ook wel geen aansluiting bij het Internationaal Strahof aanvragen.
    En matiging van vuurwapenbezit van burgers staat hij ook al niet voor.
    etc.

    Vraag is wel of hij slechts  product is van een vroom land dat 'van god los' is geraakt. Maar nog meer of de Internationale Vredesbeweging ( Kerk en Vrede is lid van IFOR) nieuwe wegen weet te vinden om het ergste kwaad te keren.
    Dat werk gaat in feite gewoon door. 

    Onze troef is altijd : de lange adem. 

     

    26 oktober 2016

    Liederen om vrede

    en vrede op aarde…

    We zingen het de engelen zo graag na: ‘Ere zij God in den hoge, en vrede op aarde voor mensen van zijn welbehagen’. Maar zingen we niet boven onszelf uit?
    Zingen van vrede is niet vrijblijvend. Zingen van vrede is bereid zijn om je ook daadwerkelijk in te zetten voor die vrede. Juist in de adventstijd klinkt dat visioen:’ Dan zullen zij hun zwaarden tot ploegzwaarden omsmeden en hun speren tot snoeimessen … en zij zullen de oorlog niet meer leren’.
    Goed om al zingend deze woorden opnieuw te ‘uiten’ en te ‘innen’, en elkaar te stimuleren om die woorden waar te maken.
    Het is daarom een boeiende gedachte dat het nieuwe Liedboek Zingen en bidden in huis en kerk (2013) afsluit met de rubrieken Gerechtigheid, lied 989- 1007 en Vrede, lied 1008-1016.
    Daardoor worden alle 1016 liederen geplaatst in het perspectief van Gods toekomst.
    Liederen die oproepen om vredestichters te zijn, wegwijzers naar een toekomst van gerechtigheid en vrede.

    Kerk en Vrede loopt graag al zingend een eindje met u mee op de pelgrimstocht van gerechtigheid en vrede.

    Inleider is Arie de Bruijn, medewerker van Kerk en Vrede en kerkmusicus te Papendrecht


     

    26 oktober 2016

    Angstige momenten in Kirkuk

    Mgr. Yousif Thomas Mirkis O.P. 
    Chaldeeuwse aartsbisschop van Kirkuk en Sulaimaniyah 

    In de nacht van donderdag - vrijdag 20-21 Oktober 2016. De stad Kirkuk in Irak werd aangevallen door een grote groep terroristen (Daesh, Arabische naam voor IS) met het gouvernement en de gebouwen van Politie en beveiliging als doelwit. Maar gezien de sterke weerstand van veiligheidstroepen zochten de terroristen hun toevlucht in de omringende woningen. Onder deze gebouwen rond de gouvernement bevonden zich de zusters van het klooster Dominicanen van St. Catharina van Siena en vier huizen van onze aartsbisdom waar universitaire studenten wonen. Onze aartsbisdom Chaldeeën verwelkomt sinds drie jaar, Vluchteling-studenten van ons Iraakse volk en alle denominaties: Christenen (niet alleen Chaldeeën!) Yezidi's, moslims en Sabeeërs en hun aantal overtroffen bij verre de 500 studenten.

    In de vier huizen van de studenten waren 71 leerlingen aanwezig. Zij bereidden zich voor op het begin van de aan de universiteit in verschillende disciplines die 13 faculteiten aan Kirkuk University. De heer Imad Matti (Abu Duraid) die zich bezighoudt met studenten en ontheemden in het bisdom. Wij hebben hem gevraagd naar wat er is gebeurd, en hij antwoordde: 

    "Bij dageraad op vrijdag 21 oktober, tijdens de oproep tot gebed voor Moslims, merkten Studenten dat er vreemden in de huizen en tuinen waren verstopt. Een van hen is zelfs gefotografeerd  zwaar bewapend met riemen met explosieven. We waarschuwden de Beveiliging over de ernst van de situatie. Zij bleven de hele dag in angst, in hun huizen zonder elektriciteit tot 's avonds, wanneer Iraakse Commando's tot actie overgingen. Het geweervuur was zo intens en in alle richtingen, waardoor zij niet vrij konden komen. Ik maakte een plan om de meisjes te redden uit het eerste huis. Hun aantal was 14, en deze redding werd uitgevoerd ondanks sluipschutters op de nabijgelegen daken. Om 02:00 uur kwamen we terug voor de tweede groep van zeven meisjes.

    Het meest gevaarlijke was dat vier terroristen waren al in hetzelfde huis als waar de zeven meisjes waren verborgen in een aangrenzende kamer. Terwijl de terroristen aten en dronken, bleven de meisjes onder de bedden, en de Heer verblindde de terroristen.

    Ik was in contact met de meisjes via de laptop. Ik nam het risico hen te vragen om op blote voeten naar buiten te komen, via de muur achter het huis waar we hen één voor één verwelkomden. Dit moest binnen een minuut, en het werd gedaan. De krachten waren met mij een effectieve en voorbeeld van moed. Dus in het donker van de nacht, en ondanks dat geweervuur om ons heen regende, waren allemaal bevrijd.

    De derde groep was 30 meisjes, werden ze gered om vijf uur in de ochtend van Zaterdag, door de Swat-eenheden; (anti-terrorisme eenheid van de stad  Souleimaniyah).

    Ik moet zeggen, ik ben onder de indruk van de moed van deze 71 meisjes, hun discipline en hun gehoorzaamheid aan de instructies, en wat een precisie!

    Het is ook waar dat de mobiele telefoon heeft een cruciale rol gespeeld in de begeleiding en verplaatsing van de ene locatie naar de andere tijdens de reddingsoperatie. We moeten niet de rol van de veiligheidsdiensten niet vergeten, hun efficiëntie en professionaliteit in het gevecht met de terroristen. Zij bliezen zichzelf op in een huis van student, op zaterdagochtend.

    Verbazingwekkend is het feit dat zeven studenten gedurende 18 uren zonder beweging onder het bed lagen zonder dat één van de vier terroristen iets vermoedde.

    Op zaterdagochtend werden de studenten in goede gezondheid naar Erbil overgebracht om op adem te komen, te herstellen van de heftige emoties en spanningen en ouders en familieleden gerust te stellen. "

    Wij hopen dat dit incident hen moed zal geven en de wil en vastberadenheid om hun studies te voltooien. Ondanks alle moeilijkheden danken wij de Heer die ons heeft gezegend, het is een wonder dat hij ons heeft geschonken. 

    Wij bidden ook voor degenen die stierven, en vragen om genezing voor de gewonden en al degenen die een trauma of verlies hebben geleden. 

    Kirkuk 23 oktober 2016

    (vertaling g.j. van westerlaak}

    11 oktober 2016

    Kerk en Vrede bij demonstratie tegen bombardementen Aleppo

    Pax en anderen, ondersteund ook door Kerk en Vrede hadden opgeroepen tot demonstratie tegen de Russische bombardementen op Aleppo. Vrij spontaan opgekomen en uitgevoerd. Heeft natuurlijk het bezwaar van niet al te brede formule.  We waren er met een honderd man. Mooi wat Syriërs. En witte helmen... ook zo'n omstreden punt. Maar de hele discussie hebben we gelaten voor wat het is. Maar het punt was duidelijk zat: bombarderen moet stoppen.

    Daarnaast zijn andere partijen minstens zo zwaar bezig met onheil en verwoesting.  We zijn blij te kunnen melden dat Ed Nazarsky van Amnesty International Nederland een gesprek heeft kunnen hebben in de Russische ambassade waarin hij uitgelegd heeft dat geweld van andere partijen minsten zo sterk door ons werd veroordeeld.

    6 september 2016

    Jaarverslag Kerk en Vrede 2015

    Voor de Algemene Ledenvergadering van 16 september is van alles natuurlijk weer op een rijtje gezet, wat er zo omging in onze gelederen. 

    16 augustus 2016

    Nederland kleurt weer een beetje meer regenboog

    Herman van Veen:

    “De wereld is niet mooi, Anne,

    maar jij kan haar een beetje mooier kleuren.”

     

    Zet je vredesweek in de kleuren van de Hoop.

    Steek een Regenboogvlag uit. Een prima binnenkomer.

    Steek een vredesvlag uit. Dan heb je het belangrijkste al gezegd.

    Dat de mensen al aan de buitenkant van de kerk kunnen zien waar ze binnen voor staan.

     

    Wat krijgt een straat waar de Vredesvlag wappert een heel ander gezicht.

    Wat zijn er een hoop momenten en gelegenheden waarbij je met zo’n vlag op de proppen kunt komen. zie bijlage.

    Amsterdam zag er bv tijdens de Europride bijzonder feestelijk uit doordat overal kerken, en moskeeën de regenboogvlag uit hadden hangen.

     

    Kerk en Vrede heeft ook dit jaar weer een flinke voorraad regenboogvlaggen laten maken.

    Hier ons hele assortiment:

    1. 100 x 150 cm. Voor aan een woning; als je op demo gaat; op een liturgische tafel. Om cadeau te geven bij een geboorte. etc. € 15.

    2. 200X 300 cm. Het grotere werk. Aan kerken scholen, gemeentehuizen. Politieke partijen geven hem cadeau aan gemeenteraden. € 55.

    3. Maar we hebben ook vlaggetjes voor aan je fiets.. € 2.

    4. Regenboog stickers : 11X 8 cm. € 2 per 10 stuks. Goed om uit te delen aan kinderen. Evt met wedstrijdje wie de opvallendste foto weet te maken van zo’n sticker op een plek in het dorp of thuis

    5. Regenboog tafelkaars € 6.

    exclusief verzendkosten

    Bestellen
     

    28 juli 2016

    De gevierde Clintons, - maar net zo gevaarlijk voor de wereld

    TFF PressInfo # 384 
    Lund, Sweden, July 27, 2016 (vertaling Jan Anne Bos) 

    Wat een ramp voor de westerse democratie dat de leider van wat nog steeds de vrije en democratische wereld wordt genoemd niet met iets beters kan komen dan de kandidaten Trump and Clinton!  En wat zijn de commentatoren blind,en de wetenschappers voor de onbestaanbaarheden van de US politiek:

    • US militarisme,
    • US denkkader van nucleaire bewapening,
    • US zelfbeeld van boven alles staan,
    • US recht / plicht tot interventie,
    • US politico-commercialism 

    Wat we wel weten, maar gemakshalve maar vergeten , aangaande de fascinatie van de Clintons met geweld, is beangstigend genoeg. 

    Als ethiek geldt in de politiek zijn de Clintons beide ongeschikt voor het Witte Huis.
    Wat je ook van Trump mag denken ,-  die kan daar niet aan tippen. 

    Hier zijn twee artikelen (in het Engels weliwaar) van auteurs gelieerd aan Thransnational Fundation for Peace & Fiture research om zorgvuldige afwegingen te kunnen maken voor de toekomst. Die toekomst zal hoe dan ook ook onder invloed taan van de US . Een US die veramdert van een duidelijke bestemming naar verval - vooral vanwege bovengenoemde verschrikkingen.

    Jan Oberg TFF PressInfo # 384 Celebrating the Clintons - but likely disastrous for the world

    Johan Galtung The - sad - US nominations

    6 juli 2016

    Walk of peace 18 september in Enschede

    In het kader van de Vredesweek organiseert PAX samen met de Raad van Kerken voor de tweede maal de Walk of Peace. Geïnspireerd op het PAX-thema ‘Vrede verbindt’ en geënt op de afkondiging van de ‘Pelgrimage voor Gerechtigheid en Vrede’ van de Wereldraad van Kerken vindt de wandeling plaats in Enschede op 18 september 2016.

    De wandelaars bezoeken verschillende Enschedese gebedshuizen, wonen muzikale optredens bij en hebben toegang tot een culturele markt. Tijdens de wandeling zal de verbinding worden gelegd tussen de verschillende activiteiten waardoor mooie en onverwachte ontmoetingen kunnen plaatsvinden. Mee lopen Christenen, Syriërs, Duitsers, moslims, vluchtelingen en anderen die zich aangetrokken voelen tot saamhorigheid in vrede.

    Het verslag van de eerste Walk of Peace:

    http://www.paxvoorvrede.nl/actueel/nieuwsberichten/walk-of-peace-goed-bezocht-en-inspirerend

     

    Praktische informatie

    De Walk of Peace: 18 september in Enschede.

    Aanvang tussen 13:00 en 15:00.

    Er wordt een vrijwillige bijdrage gevraagd van 7,50 euro per persoon. Dit is inclusief lunch, toepasselijke hapjes en alle activiteiten tijdens de wandeling.

    Aanmelden kan op de volgende websitepagina https://actie.paxvoorvrede.nl/actie/walkofpeace/

    André van der Vlugt

    Communicatie en Pers PAX

    vandervlugt@paxforpeace.nl

    06-48102882

     

    5 juli 2016

    Europese wapenfabrikanten profiteren van vluchtelingencrisis

    Amsterdam, 4 juli 2016 – Dezelfde Europese militaire industrie die wapens verkoopt aan het Midden-Oosten profiteert ook van de militarisering van de EU-grenzen. Dit blijkt uit nieuw onderzoek van Stop Wapenhandel, gepubliceerd door het Transnational Institute. In plaats van een beleid dat grote wapenbedrijven winst laat maken moet de EU komen met een serieus antwoord op de vluchtelingencrisis.


    In het rapport Border Wars beschrijft Stop Wapenhandel de groeiende grensbewakingsmarkt, die profiteert van de door de EU aangekondigde 'strijd tegen illegale immigratie'.  Deze globale markt wordt geschat op €15 miljard in 2015, maar zal naar verwachting bij ongewijzigd beleid in 2022 zijn gegroeid tot meer dan €29 miljard per jaar.

    Wapenbedrijven Airbus, Finmeccanica, Thales en Safran behoren tot de grote spelers in de Europese grensbeveiligingssector, evenals technologiegigant Indra. Drie van deze bedrijven – Airbus, Finmeccanica en Thales – behoren eveneens tot de grootste Europese wapenproducenten. Zij zijn grote wapenleveranciers aan landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, waar de vele conflicten een belangrijke oorzaak zijn van de vluchtelingencrisis. Tussen 2005 en 2014 hebben EU-lidstaten aan deze en andere bedrijven vergunningen voor wapenverkoop aan deze regio toegekend ter waarde van meer dan €82 miljard.

    Het EU-beleid in reactie op vluchtelingen concentreert zich niet op het aanpakken van de oorzaak, maar op het aanpakken van smokkelaars en het versterken van de buitengrenzen (ook in landen buiten de EU). Dit heeft geleid tot sterk groeiende budgetten waar de militaire en security-industrie van profiteert. De totale EU-financiering voor grensbeveiligingsmaatregelen van lidstaten via de belangrijkste subsidieprogramma's loopt op tot 4,5 miljard euro tussen 2004 en 2020. Grensbewakingsagentschap Frontex zag haar budget met 3688% toenemen tussen 2005 (€6,3 miljoen) en 2016 (€238,7 miljoen). De militaire en security-industrie is er ook in geslaagd een groot deel van de €316 miljoen EU-subsidie voor security-onderzoek binnen te slepen.

    “Het is pervers en immoreel”, zegt Mark Akkerman van Stop Wapenhandel. “Dezelfde industrie die heeft geprofiteerd van de oorzaken van de crisis profiteert nu van het beveiligen van de Europese grenzen. Daarmee helpt de EU de CEO's van wapenbedrijven en hun aandeelhouders, maar het is geen oplossing voor het lijden van vluchtelingen.”

    Naast een inventarisatie van welke bedrijven profiteren van de vluchtelingencrisis toont het rapport ook aan hoe de lobby van de militaire en security-industrie helpt Europees grensbeveiligingsbeleid vorm te geven, door innige samenwerking met EU-instituties en het uitoefenen van invloed op het onderzoeksbeleid. De European Organisation for Security (EOS), waar Thales, Finmeccanica en Airbus deel van uit maken, heeft stevig gelobbied voor meer grensbewaking als reactie op het vluchtelingenprobleem. Veel van zijn voorstellen, zoals voor een Europese grenswacht, zijn direct terug te vinden in EU-beleid, waar inmiddels de omvorming van Frontex naar een Europese Grens- en Kustwachtagentschap, met veel meer bevoegdheden, is ingezet.

    “De EU houdt de deur dicht voor wanhopige mensen op de vlucht voor oorlog, maar gooit deze wel open voor wapenbedrijven, die nu ook onze grensbewaking verzorgen”, zegt Nick Buxton van het Transnational Institute, co-editor van het rapport. “Om de vluchtelingencrisis echt aan te pakken moeten we in de eerste plaats stoppen bij te dragen aan conflicten, en geld dat nu naar wapenbedrijven gaat moet geïnvesteerd worden in veilige vluchtroutes en een eerlijke en humane behandeling van vluchtelingen.”

    --------

    Het rapport is te vinden op www.stopwapenhandel.org/borderwars en www.tni.org/borderwars. Er is een samenvatting in het Nederlands beschikbaar.

     

    5 juli 2016

    Nooit tegen ons geweten

    Tot mei 1997 werd iedere Nederlandse jongen opgeroepen om zich te komen melden voor een lichamelijke en geestelijke keuring voor het vervullen van de militaire dienstplicht van circa 15 maanden.

    Op basis van de keuring werd dan in het 20 e levensjaar de ‘uitverkorene’ opgeroepen om zich te melden bij een legeronderdeel dat paste bij zijn gebleken geschiktheid. In deze groep waren er ook weldenkende jonge mannen die oorlog absoluut verwierpen en ook niet mee wilden doen aan de voorbereiding hierop. Ze hadden daarom ook principiële bezwaren tegen het omgaan met wapens en ander oorlogstuig en meldden zich daarom als ‘dienstweigeraar’. Dat had tot gevolg dat er vervangende dienstplicht moest worden vervuld, werd deze geweigerd dan werd een gevangenisverblijf in het vooruitzicht gesteld.

    Kerk en Vrede wil dat dit concreet kiezen voor vrede en tegen oorlog niet wordt vergeten. Daarom wil zij in samenwerking met uitgeverij Narratio een boek samenstellen met de verhalen van deze dienstweigeraars en wat hun besluit om voor vrede te kiezen betekende.

    Daartoe roept zij deze Dienstweigeraars op om hun verhaal van destijds of de gevolgen die hun keuze in hun leven heeft gehad op een studie of loopbaan, dan wel de voortzetting van hun wapenvrije strijd voor de vrede in latere keuzes in hun leven, in te zenden naar ‘Nooit tegen ons geweten’, Postbus 1006, 4200 CA Gorinchem of info@narratio.nl.

    Een bijdrage kan bestaan uit een persoonlijk verhaal van maximaal 700 woorden (+foto), een gedicht of lied, een tekening, schilderij, foto van een sculptuur of afbeelding met een korte toelichting. 
    Uit de inzendingen wordt door een nog samen te stellen redactie een selectie gemaakt om met een ruime diversiteit een beeld te schetsen van wat deze mannen toen heeft bewogen en met welke gevolgen. Alle deelnemers aan het project krijgen als vergoeding hiervoor de mogelijkheid om voor de eigen kring van familie en bekenden het te verschijnen boek te bestellen met een auteurskorting van 50%, naar verwachting voor een prijs van € 5,00. Bovendien zullen zij allen voor de boekpresentatie worden uitgenodigd.

    Deze uitgave is niet alleen een waardevol tijdsdocument voor de betrokkenen als, maar wil ook aan de opvoeders van nu informatie bieden om met hun ‘zonen’ te bespreken wat geregistreerd worden als ‘dienstplichtige’ betekent. 

    Link naar verdere informatie 

    30 juni 2016

    Aanklacht tegen de staat

    "Twaalf veteranen van Dutchbat III stellen de Nederlandse staat na ruim twintig jaar bij de rechter aansprakelijk, omdat ze op een "onmogelijke missie" zijn gestuurd", aldus een bericht in de media.
    De regering heeft destijds inderdaad de krijgsmacht met een in de praktijk onmogelijke opdracht een oorlog ingestuurd: bescherming bieden in Srebrenica en vrede nastreven met militaire middelen.
    De afschuwelijke afloop van het bieden van een valse 'safe haven' is bekend en drukt nog altijd zwaar op de nabestaanden van de duizenden mensen die afgevoerd en vermoord zijn. Het is goed dat de staat nu ook vanuit een andere hoek met de neus op de feiten gedrukt wordt: militaire missies bieden geen soelaas."

    Misschien belangrijk genoeg om een oog op te houden:  Zie het oorspronkelijke bericht.

    27 juni 2016

    Janneke Stegeman Theoloog van het Jaar

     Kerk en Vrede feliciteert Janneke Stegeman met haar verkiezing tot theoloog van het jaar.Dat er nog vele jaren zullen volgen waarop zij betekenisvolle initiatieven mag steunen en uitwerken

    Namens het bestuur van K en V,

    Henk Baars

    23 juni 2016

    Tegendraads voor vrede

    Nieuw vredesmateriaal voor jongeren Tegendraads voor vrede

    In 2012 leidde een gedeelde interesse voor de radicale theoloog Stanley Hauerwas, in het bijzonder voor diens vredesengagement, tot een contact tussen enkele mensen van de vereniging Kerk en Vrede en enkele jongeren afkomstig uit orthodox-protestantse en evangelicale kring.

    Een hernieuwd vredesengagement onder kerken en gelovigen? .

    Eén van die voorstellen was het publiceren van een soort glossy gericht op jongeren en een reeks activiteiten daaromheen. Dat is uitgemond in een speciaal nummer van het blad van Kerk en Vrede, de Vredesspiraal.

    Het is zojuist uitgekomen onder de titel Tegendraads voor vrede, als een bijdrage van Kerk en Vrede aan de Vredesweek 2016. Het richt zich speciaal op gelovige jongeren (20-35 jaar) en wil gesprek en bezinning stimuleren en ondersteunen.

    Het bevat verschillende soorten artikelen (interviews, portretten, beschouwingen) over onderwerpen als geweld op tv, in games en in de kunst, over Bijbel en geweld, geweldloze acties en de eigen opstelling ten aanzien van geweld. Zie verder de digitale versie die u op deze site kunt vinden. 

    Bestellingen van de papieren versie kunt u doen bij het secretariaat van Kerk en Vrede (info@kerkenvrede.nl), Uw inhoudelijke opmerkingen kunt u kwijt bij Harry Pals (hpals@xs4all.nl) en Greetje Witte-Rang (witte.rang@hccnet.nl)  (resp. voorzitter en secretaris van de Theologische Werkgroep van Kerk en Vrede)

     

    15 juni 2016

    Een nieuwe Koude Oorlog?

    TFF PressInfo # 378 Lund, Sweden, June 13, 2016

    Door Jonathan Power.

    (vert jan anne bos)

    George Orwell, de auteur van “Animal Farm” en "1984", gebruikte als eerste de term ‘koude oorlog’; in een krantenartikel in 1945 geschreven net na de bommen op Hiroshima en Nagasaki. Hij stelde dat "de aarde is opgedeeld in drie grote rijken, autonoom en zonder contact met de buitenwereld en in een of andere vermomming geregeerd door een oligarchie die zichzelf had gekozen.” Hij telde de US en West Europa bij elkaar op, Sovjet Unie was tweede en China derde.

    Zijn conclusie is: “De atoombom maakt hoogst waarschijnlijk een eind aan oorlogen op grote schaal, op kosten van een eindeloze vrede die geen vrede is”.

    Ik denk dat hij bijna gelijk kreeg- of zo lijkt het nu er een nieuwe koude oorlog uitbreekt tussen Het Westen en Rusland, en China spart met de VS over eilanden in de Zuid Chinese Zee.

    Het is natuurlijk ingewikkelder. China en Rusland hebben een eerlijke relatie. China en de VS doen waarschijnlijk niks meer dan elkaar wat plagen en de handelsrelaties en uitwisseling van studenten binden zowel de elites als de bevolkingen nauw aan elkaar.

    Ik vind een nieuwe Koude Oorlog bij uitstek onzin; zelfs meer dan de originele.

     

    George Kennan, de vroegere ambassadeur van de VS in Moskou en schrijver van hoe de Sovjet Unie bij elkaar zou kunnen blijven, beklemtoonde steeds dat Stalin geen enkele belang had om met zijn tanks West Europa binnen te rollen..

    Robert Legvold vat Kennan's visie samen in zijn interessante nieuwe boek, "Cold War" :  "De dreiging van de Sovjet Unie was een politieke. Aangescherpt doordat landen gevoelig waren voor Sovjet ondermijning vanwege economische zwakte en politieke instabiliteit - die dreiging vraagt om een politiek en economisch antwoord en niet een militair".

    In 1948 schreef Kennan, toen hij zag dat de Nato in het leven werd geroepen "Waarom willen westerse leiders de aandacht afleiden van een diep gerechtvaardigd en veel belovend programma van economisch herstel door een gevaar te benadrukken dat niet echt bestond maar dat misschien verwekt zou kunnen worden door te veel te discussiëren over militair evenwicht, en door opzichtige stimulering van militaire rivaliteit?"

    Kennan, gesteund door mensen als Robert McNamara, (die Minister van Defensie was onder de presidenten Kennedy en Johnson, en een toegewijd bommengooier in de Vietnamoorlog) vertelde President Bill Clinton dat hij de NATO uitbreidde na afloop van de Koude Oorlog  en daarmee talloze beloften aan President Mikhail Gorbachev verried, gemaakt door Amerikaanse en Europese leiders en dat dit de ergste blunder was die je kon maken.

    Het lidmaatschap van NATO is nu uitgebreid tot aan Ruslands grens en NATO troepen zijn opgesteld dichterbij dan overeengekomen met  Gorbachev.

    Bovendien kan een anti-raket systeem dat nu wordt opgezet tegen een veronderstelde Iraanse aanval ook tegen Rusland ingezet worden.

    We vergeten  dat Rusland de US in Afghanistan ondersteunde en transport van amerikaans oorlogsmaterieel op zijn spoorwegnet toestond.

    We vergeten  dat Putin de eerste was die President George W. Bush belde na de aanval van 9/11.  

    We vergeten  dat Putin serieus overwoog lidmaatschap van de NATO aan te vragen.

    We vergeten dat zowel Gorbachev als Putin een visie hadden van ooit lid te worden van de EU.

    We vergeten dat Rusland weer een christelijk geïnspireerd land werd dat ook godsdienstvrijheid gaf aan Moslims en anderen.

    We vergeten de tijd dat President Boris Yeltsin de blokkades tegen mensenrechte stevig opruimde.

    We vergeten dat onder Gorbachev, Yeltsin, Medvedev en  Putin de afbouw van nucleaire wapens is ingezet. Samen met de Amerikanen zijn de voorraden terug gebracht van 70.000 tot 16.300.

    Hiermee stopte de wedloop van de VS en Rusland wat betreft aanvallende en defensieve atoomwapens. Rusland en VS hebben hele categorieën wapens buiten gebruik gesteld. Ze hebben samen gewerkt om nucleair materieel in Rusland veilig te stellen. Ze hebben beperking van grote staande legers in Europa afgesproken en openheid geïntroduceerd in hun operaties en wederzijds vertrouwen. (Dit is aan het krimpen sinds de Russische bemoeienis in Oekraïne.)

    We vergeten  dat President Dimitri Medvedev in 2008 een goed doordacht multi-dimensionaal plan lanceerde om de veiligheid in Europa te verbeteren

    Legvold zegt :  "De VS en Europa veegden het van tafel”.  In Oekraïne liepen de VS en EU  weg van een compromis overeenkomst die ze hadden opgesteld met President Victor Yanukovych, en die verdere politieke omwenteling had kunnen vermijden.

    We zien nu  dat Rusland meer  bezig is ISIS te verslaan dan het Syrische bewind te ondersteunen.

    Vorig jaar schreef Rodric Braithwaite, voormalig UK ambassadeur in Rusland :   "Een tiental jaren beleerden Westerlingen Moscou wat het echte belang van Rusland was en verwachten ze dat Rusland de westerse leiding wel zou volgen. Ze luisterden nauwelijks naar wat de Russen antwoordden. Russische belangen schenen onbelangrijk, misleidend of onaanvaardbaar".

    Moeten we roepen om een Nieuwe Koude Oorlog? Zeker niet.
    Wel
     om wijze leiders in het Westen.

    © Jonathan Power.

    13 juni 2016

    Doe iets voor hen die de overtocht niet haalden.

    Dear Friends,

    Please find attached the joint call by CCME and CEC for the commemoration of persons who lost their lives on their way to Europe. Unfortunately the numbers are ever increasing, more tragedies occurring.

    Our colleague Nicodemus Tigbe Doe, International Mission Fellow of the Global Board of Ministries of the United Methodist Church, has helped update the material for worship. We hope you find this useful.

    CCME and CEC, together with WCC and the Protestant Church in the Netherlands will join the commemoration on 15 June 2016 at Keizersgracht Church in Amsterdam, the Netherlands, as part of the joint conference “Have no fear”.

    With best wishes and greetings,

    Doris Peschke General Secretary CCME - Churches' Commission for Migrants in Europe

    Rue Joseph II 174 B-1000 Brussels Tel: +32 (0)2 234.68.00 Fax: +32 (0)2 231.14.13 e-mail: Doris.Peschke@ccme.eu

    skype: dorisccme web: www.ccme.eu

    SAFE Passage to and through Europe!

    https://migrantsineurope.wordpress.com/safe-and-legal-paths/

     

    Zie de bijgevoegde documenten voor achtergrond en vieringen etc.

    7 juni 2016

    Gevangene van IS

    Zojuist in het Nederlands verschenen „Uit liefde voor de islam”, door Paolo Dall’Oglio. sinds 3 jaar is hij in handen van ISIS, zijn medebroeder Jacques Maurad was 6 maanden gevangen door ISIS.

    Yosé Höhne-Sparborth leest en bespreekt het boek vanuit haar jarenlange werken in Latijns Amerika, en haar 3 bezoeken aan Irak. Zij leefde meen in de kloostergemeenschap in Suleymania, waar vluchtelingen leren interreligieus samen te werken. Een gemeenschap gesticht vanuit dat Syrische klooster van Paolo dall’Oglio.

    Zie verder project Kirkuk-Utrecht.

     

     

     

    24 mei 2016

    Nieuws uit Irak

    Op de website van de Raad van Kerken  (www.raadvankerken.nl) staat een kort bericht over het Utrechts Platform voor Levensbeschouwing en Religies, met tweemaal doorklikken naar twee filmpjes over Irak. De eerste film is gemaakt voor de lustrumviering gisteren van het UPLR, en de Utrechtse plannen om als rk parochie en anderen een band met Kirkuk op te bouwen. Het andere filmpje geeft een beeld van de opvang van de vluchtelingen in Noord Irak en de voortgang daarin. Zie ook hieronder.

    En ik kom graag de filmpjes voor groepen nog verder toelichten, of de situatie in Irak/Midden Oosten...

    Hartelijke groet  Yosé Höhne-Sparborth. Voor contact: mthohne-sparborth@hetnet.nl 

    Utrecht-Kirkuk https://www.youtube.com/watch?v=8TH3zVboEfE

    Help for refugees in Iraqi Kurdistan: https://www.youtube.com/watch?v=8TH3zVboEfE

    12 mei 2016

    Vrolijk in dienst van de vrede

    Vrolijk in dienst van de vrede

    door Willemien Schenkeveld  Overgenomen uit Noordhollands Dagblad / Dagblad Zaanstreek 30 april 2016

    Chris de Leeuw uit Zaandam kreeg deze week een lintje. Ooit was ze een jonge katholieke vrouw, die zich voor de wereld wilde inzetten. Vandaar uit werd ze vredesactiviste, reiki-gever en levensgenieter.

    Af en toe tijdens het gesprek gooit Chris de Leeuw (90 jaar) haar armen omhoog en lacht ze opgewekt. En als ze in de keuken een glaasje water inschenkt, neuriet ze zacht een liedje. ,,Ja, ik heb een mooi leven en heel veel om dankbaar voor te zijn.''

    Haar appartement is een gezellige rommel. In de gang ligt een vredesvlag over een kist gedrapeerd. In de huiskamer is de boekenkast met daarin allerlei spirituele literatuur met een vrolijke origami-slinger versierd. En wat staat daar op de grond? Het grote boeket dat ze dinsdag kreeg bij haar huldiging als Lid van de Orde van Oranje-Nassau. De kleurige lintjes waarmee het boeket was versierd, liggen eromheen, leuk op de grond gedrapeerd. ,,Je moet toch altijd een beetje spelen.''

    Toch begint het verhaal niet zo opgewekt. ,,De oorlog is altijd mijn drijfveer geweest, denk ik.'' Zelf zat ze in die jaren op de middelbare school. Een vriend van haar broer zat in het verzet. 'Fer, ik wil ook!', zei ik een keer. Maar hij zei: 'Jij bent veel te jong en veel te spontaan, dat is gevaarlijk.'' Later was hij opeens verdwenen. Na een paar dagen bevestigden de Duitsers een biljet aan een boom. 'Ferdinand van der Ham, gefusilleerd wegens verzetsactiviteiten.''

    De Graal

    ,,Nooit meer oorlog. Dat besef was zó sterk'', zegt ze. ,,Ik meldde me aan bij de Graalbeweging, een internationale toen nog katholieke vrouwenbeweging, die zich inzet voor vrouwen, de wereld en rechtvaardigheid. Daar wilde ik bij horen! 'Eerst afstuderen', zeiden mijn ouders, mijn heeroom en ten slotte ook de Graal. Maar na anderhalf jaar was ik gelukkig eindelijk klaar met mijn opleiding maatschappelijk werk.''

    Ze vertrok naar het Graalcentrum Schotland. ,,We hadden een caravan en daarmee reden we rond en gaven we cursussen aan vrouwen, zoals 'voorbereiding op het huwelijk' en 'voorbereiding op Pasen'. Ik heb ook veel bibliodrama gedaan. Dan speelden we bijbelscenes en vroeg ik wat de mensen beleefden in hun rol. Ik heb ook Christus gespeeld in een mime-passiespel. Ik heb me toen wat afgefietst door Edinburgh, met een groot geel kruis in mijn bakfiets, op weg naar de repetities!''

    ,,In 1958 wilde ik terug naar Nederland. Hier gebeurden dingen in de Kerk die in Schotland niet gebeurden.'' Ze werd bijvoorbeeld lid van de alternatieve Dominicuskerk in Amsterdam, waar ze nog steeds als het even kan iedere zondag heengaat. Ze hield ermee op zichzelf 'katholiek' te noemen, voortaan was het 'Christen'. God kan alle vormen aannemen, heeft ze geleerd. ,,Ik heb een behoorlijk intieme relatie met God, maar ik ben opgehouden te proberen God te begrijpen. Sindsdien is God een constante stroom in mijn leven.''

    Bij De Graal is ze nog steeds. ,,Die is ook allang niet meer 'katholiek', maar open. Leden van ons hebben bijvoorbeeld in Nederland veel gedaan aan de verspreiding van Zenmeditatie.'' Twee jaar geleden bezocht ze nog het Graal-opbouwwerk in Oeganda. Deze zomer gaat ze naar Spanje. ,,Onze vrouwen in Zweden organiseren daar een retraite.''

    Kernwapens

    Na haar vroege pensioen als maatschappelijk werkster - ,,het was ik met pensioen of een jonge collega eruit'' - keek ze wat er op haar pad kwam. De anti-kernwapenbeweging bijvoorbeeld. ,,We gingen naar Woensdrecht en Volkel, protesteren tegen de kernraketten. Dan nam je een zo goedkoop mogelijke knipschaar mee, want je wist dat hij toch in beslag zou worden genomen. En dan zei je 'wij zijn burger-inspecteurs, wij komen de kernraketten inspecteren.' Als je met heel veel moeite twee, drie knipjes had gegeven, werd je al opgepakt. Ik heb wel een paar keer een politiecel van binnen gezien. Ja, dat zijn goede tijden geweest!''

    Natuurlijk was ze er donderdag bij, toen de Tweede Kamer voor het eerst in jaren weer over de Amerikaanse kernwapens op Nederlands grondgebied debatteerde. En natuurlijk zette ook zij haar handtekening om dit debat af te dwingen. ,,Het irriteert me dat mensen niet nadenken. Kernwapens zijn nota bene in strijd met het internationaal recht.''

    Via Facebook probeert ze de mensen wakker te houden. ,,Ik heb die account om dingen onder de aandacht te brengen. Het kernwapendebat, de acties tegen TTIP, de bezetting van Palestina... 'Chris, je bent altijd zo serieus op Facebook!', zeggen vriendinnen wel eens. Maar daar heb ik het juist voor. Soms zet ik er andere, persoonlijke dingetjes tussen, zodat mensen blijven kijken.'' Maar dat is puur tactiek, zegt ze.

    Reiki

    Vrede probeert zij ook te verspreiden via reiki, dat ze van een vriendin in Zaandam leerde. ,,Ik denk dat we allemaal op één of andere manier via de universele energie met elkaar zijn verbonden.'' Twaalf keer ging ze naar Bosnië, om reiki te geven aan getraumatiseerde oorlogsslachtoffers in Tuzla en Srebenica. ,,De vrouwen lagen soms helemaal te trillen van de spanning. Tot we onze handen op ze legden, en ze steeds rustiger werden en dieper adem gingen halen.'' Vorig jaar mei ging ze voor het allerlaatst. ,,Ik begin tóch te merken dat ik negentig ben.''

    Maar dichterbij huis kan het ook. ,,Zondag ga ik ook weer reiki geven in het Mennistenerf, aan mensen met Alzheimer. Eens in de maand gaan we daar naar de psychogeriatrische afdeling. Sommige willen niet, anderen komen meteen. En dan zie je ze ontspannen. Er komt iets blijs in hun gezicht.''

    ,,Sommige mensen die reiki geven, voelen precies wat er gebeurt. Ik niet hoor, ik voel niets! Soms zegt iemand achteraf 'toen je je hand daar legde, ging het helemaal stromen'. Daar heb ik dan niets van gemerkt. Maar ik geef maar trouw reiki. Laat die reiki maar zijn werk doen, denk ik!''

    10 mei 2016

    Theater zonder grens

    Theater Zonder Grens wil haar nieuwste stuk ‘Klik’ graag onder uw aandacht brengen. ’Klik’ is geschreven door de uit Syrië afkomstige toneelschrijver S. Wnoez, een van de belangrijkste hedendaagse theaterauteurs van het Midden-Oosten. Hij wil met zijn teksten en voorstellingen het publiek verleiden tot het openlijk maken van morele keuzes, nog voordat het de theaterzaal heeft verlaten.

    Middels dit stuk wil de groep bruggen slaan tussen verschillende culturen en juist nu mensen met verschillende achtergronden en overtuigingen samen brengen.

    ‘Klik´ is een kleurrijk fantasieverhaal. Het stuk wordt gespeeld en geregisseerd door mensen uit verschillende culturen. Het thema van het stuk handelt over verandering, machtsmisbruik en façades. Werkelijkheid en fantasie worden in dit blijspel tegenover elkaar gezet. Een herkenbaar, actueel en toegankelijk verhaal!

    Bako Sorany
    Stichting Theater Zonder Grens, Adres: Nieuwendijk 230, 7311 RP Apeldoorn
    (055) 522 35 26

    http://www.theaterzondergrens.nl/

     

    Speeldata & reserveren:

     

    8 april 2016, Podium Gigant te Apeldoorn. Reserveren: (055)  52 16 346

    30 april 2016, Theater de Cameleon te Amsterdam. Reserveren: (020) 489 46 56 

    13 mei 2016 Zimihc Theater Zuilen te Utrecht. Reserveren: via www.zimihc.nl  

     

    10 mei 2016

    Henk Baars op 4 Mei bijeenkomst Spoorwijk Den Haag

    Een paradox

    In theorie is oorlog slechts een middel tot een doel, een rationele zij het uitermate gewelddadige reeks handelingen in dienst van de belangen van een bepaalde groep mensen, waarbij lieden die zich tegen deze groep keren, worden gedood, verwond of op een andere manier onschadelijk gemaakt. De werkelijkheid is echter heel anders. Oorlog, en het vechten zelf in de eerste plaats, is een van de meest opwindende, meest prikkelende menselijke activiteiten, die alle andere kan overschaduwen; en vaak gaan die opwinding en prikkeling over in pure vreugde. Ondanks alle gruwelijkheid van de oorlogen in het Midden oosten zien we de juichende aanhangers van IS en alle andere strijdende partijen  door kapot gebombardeerde straten scheuren. Het is wellicht vreemd om te zeggen, maar oorlogen hebben iets plezierigs. De reden ligt voor de hand, het is een strijd op leven en dood. Oorlog vormt een van de weinige activiteiten waarbij mensen, bijna altijd mannen, opzettelijk de dood in de ogen kijken door het op te nemen tegen een tegenstander die net zo sterk of slim is als zijzelf. Zij kunnen ook het bevel krijgen om hun levens te riskeren  en ze doen het. De fascinatie met de dood is enorm. Vooral als je jong bent ben je daar gevoelig voor. Maar ook gevoelig voor levenslange trauma’s. Mijn vader was dienstplichtig tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij vocht in Rotterdam en maakte het bombardement van de Duitsers in mei '40 mee. Ik citeer uit zijn memoires:

    “Toen brak tegen een uur of twee s ’middags de hel los. Achter elkaar aanvalsgolven van bommenwerpers. De stad Rotterdam werd lukraak gebombardeerd. Mijn slapie Chris en ik lagen onder een wagen waarin we de nacht hadden moeten doorbrengen. Ieder ogenblik verwachtten we het einde van ons leven. We lagen te schokken van de zenuwen. Hoe lang duurde dit al? Een uur, twee uur. Geen besef meer van tijd. Even stilte. We vluchtten een café in. Het begon weer. De wagen waaronder we lagen bleek achteraf een munitiewagen te zijn. We renden weg en sprongen op een wegrijdende auto. Ik raakte mijn karabijn kwijt en daarna ook nog mijn schoenen. Ik vluchtte naar een tante in de Gerard Scholtenstraat en kon daar wat drinken. In een school kreeg ik opnieuw een geweer, maar we kwamen een Duitse auto met twee Nederlandse officieren erin tegen met een witte vlag. “Het is overgegeven jongens zeiden ze”. Diepe verbijstering en teleurstelling”.

    Het is een vreemde paradox , met de vrijheid geven we ook de oorlogscultuur door. Komen we daar ooit vanaf? Blijft het nodig om mannen en vrouwen klaar te stomen zodat ze bereid zijn de dood onder ogen te zien? De een zal zeggen, dat het onvermijdelijk is . De ander wil er niets mee te maken hebben. Is de mens nu eindelijk eens op het punt aangeland dat we de oorlogscultuur afschaffen en ons met een zucht van verlichting wijden aan een comfortabel leven?

     Deze herdenking hier heeft in het geheel geen militair karakter en ik ben daar zeer  gelukkig mee. Hier geen militaire uniformen en gehelmden. Want uiteindelijk gedenken we individuele mensen om wat ze ten diepste zijn of zijn geweest. Mensen die in de maalstroom van chaotische situaties keuzen hebben gemaakt die ongewild tot de confrontatie met de dood hebben geleid. Misschien moeten we voorzichtiger zijn om hen een heldenstatus te geven. Het waren mensen zoals jij en ik en het zijn in de tegenwoordige tijd mensen zoals jij en ik. De motieven om daden te stellen zijn dikwijls buitengewoon complex en de geschiedenis achteraf laat veel dingen weg. Het laat weg, de gierende angst, de soms blinde furie waarin soldaten terecht kunnen komen als ze op het slagveld geisoleerd raken. Kijk naar de oorlogsmisdaden tijdens onze koloniale oorlog in Indonesië. Maar stel daar ook tegenover, de ongelofelijke inspanningen van velen om het weer in orde te krijgen, vrede te sluiten, te gaan praten, civiele inzet te plegen, vluchtelingen te helpen. De goede opbouwende  en harmoniserende krachten zijn volgens mij uiteindelijk altijd sterker. Natuurlijk ‘schaffen wir das” zoals Angela Merkel zegt. Het zou toch te gek zijn als we die paar vluchtelingen niet onder kunnen brengen. Want dat is letterlijk vrijheid doorgeven! En ach vrijheid huist in de kleine dingen. ’s-Morgens vroeg naar je werk, het fluiten van vogels, het zonnetje op je bol, die frisse lucht in je neus. Uit eten kunnen gaan, naar het strand, naar deze herdenking kunnen gaan, zonder gevolgd te worden. Je moet er keihard voor werken om die vrijheid te behouden, steeds opnieuw elkaar vragen, wat bedoel je nu?

    Stel je open, spreek hardop uit wat je vindt, maar met mildheid. Beledig niet, het lost nooit, maar dan ook nooit iets op. Train je zelf in geweldloos spreken en zelfs geweldloos vechten, wat ook wel diplomatie heet.

    Op 4 mei 1945 ging mijn vader 's-avonds naar zijn verkering. Ze woonden allebei  in Den Haag. Overal stonden mensen op straat. Heb je het al gehoord? De Engelse zender zegt dat de Duitsers gecapituleerd hebben. Tegen de sigarenhandelaar wiens winkel helemaal uitverkocht was zegt hij: Binnenkort kom ik Engelse sigaretten kopen. Nou graag; zegt hij.

    Dat was vrijheid toen. Nu zou het kunnen zijn, dat we tegen elkaar zeggen: “Wat voel ik me toch thuis in dit mooie Spoorwijk. Echt waar. Ik wil er nooit meer weg, want ik hou van al die mensen om mij heen”. Want dat is het enige waarmee je het uithoudt. Liefde.

    Henk Baars ,Afdelingsmanager Stek voor Stad en Kerk.

     

    3 mei 2016

    Kamerdebat Nucleaire wapens

    Nederland moet onderhandelen over internationaal kernwapenverbod.

    Dankzij het burgerinitiatief van PAX, de ASN Bank en het Rode Kruis, ondersteund door meer dan 45.000 handtekeningen, debatteerde de Tweede Kamer op 28 april 2016 over een nationaal verbod op kernwapens. De publieke tribune was nagenoeg gevuld met vredesactivisten (ook Kerk en Vrede was vertegenwoordigd). Campagneleider Krista van Velzen sprak de Kamer toe. Een meerderheid van de Kamer wil dat Nederland internationaal gaat pleiten voor een verbod op kernwapens. Minister Koenders heeft toegezegd aan de wens van de Kamer tegemoet te komen tijdens de VN-bijeenkomst over nucleaire ontwapening, die van 27 april t/m 22 mei in New York wordt gehouden. (Zie ook: http://www.paxvoorvrede.nl)

    29 april 2016

    Protest Airbus


     Manifestatie tegen Airbus in Amsterdam | hansfoto.wordpress.com

    Enige tientallen vredesactivisten hebben zich donderdag in Amsterdam gemanifesteerd tegen wapenfabrikant Airbus. Ze willen dat het bedrijf stopt met de levering van wapens aan het Midden-Oosten.

    http://www.ravage-webzine.nl/2016/04/28/warm-onthaal-voor-aandeelhouders-airbus/
     

    12 april 2016

    Van de familie in Irak

    IKON/EO berichten dat hun tv-team voor een werkweek in Irak verblijft, om rond Pinksteren een week lang aandacht te kunnen geven aan de campagne van de Raad van Kerken "Hoop voor christenen in Syrië en Irak". Vanuit de Raad van Kerken Nederland werd Yosé Höhne-Sparborth met hen meegezonden om contacten mogelijk te maken. Lees haar aantekeningen.

     

    26 februari 2016

    Vrouwen ook dienstplichtig?

    Op verzoek van de PvdA en D66 bereidt minister van defensie Hennis-Plasschaert (VVD) een wijziging van de kaderwet dienstplicht voor waardoor ook vrouwen voortaan op hun 17de ingeschreven zullen worden in het militair register. Zolang de opkomstplicht is opgeschort zullen ze echter, net zo min als de jongemannen, daadwerkelijk opgeroepen worden voor de militaire dienst.

    Nederland volgt hiermee het voorbeeld van Noorwegen waar sinds januari van dit jaar (eveneens op initiatief van progressieve partijen) vrouwen dienstplichtig zijn, met dat verschil dat in Noorwegen een (klein) deel van de dienstplichtigen ook echt wordt opgeroepen.
     
    Tot nu toe hanteerde defensie het argument dat het onredelijk zou zijn om vrouwen vanwege hun maatschappelijke achterstandspositie onder de dienstplicht te stellen, maar de minister hecht nu sterker aan het gelijkheidsbeginsel. Opvallend is dat in Noorwegen feministische groepen op grond van dit principe aandrongen op uitbreiding van de dienstplicht terwijl vertegenwoordigers van de Noorse vrouwenbeweging juist vraagtekens plaatsten bij deze redenering.
     
    Met vastlegging in de wet van de dienstplicht voor vrouwen zou Nederland zich scharen in het illustere gezelschap van landen als Eritrea, Mozambique, en Noord-Korea. Israël is het meest bekende land waarin dienstplicht voor vrouwen niet alleen wettelijk is verankerd maar ook daadwerkelijk wordt toegepast.

    Dit bericht wordt verspreid via het VredesNieuws-systeem.

    6 februari 2016

    Vluchtelingen welkom

    Op 6 februari 2016 demonstreerden duizenden mensen bij 'De Dokwerker' op het Jonas Daniël Meijerplein in Amsterdam om solidariteit te tonen met vluchtelingen. Zij spraken zich uit voor een welkom aan vluchtelingen en tegen racisme.
    Nederland Bekent Kleur, de Internationale Socialisten en talloze andere organisaties, waaronder ook Kerk en Vrede, steunden deze demonstratie, die gehouden werd als reactie op het optreden van Pegida Nederland een paar honderd meter daarvandaan. Daar was een overmacht aan politie nodig om de paar honderd demonstranten in bedwang te houden. De solidariteitsbetuiging op het Jonas Daniël Meijerplein verliep zeer vreedzaam. Dat deze plaatsvond bij 'De Dokwerker' was ook niet zonder betekenis. Dit beeld is immers opgericht ter herdenking van de Februaristaking in 1941, toentertijd onder de Duitse bezetting een openlijke protest tegen de Jodenvervolging, nu juist 75 jaar geleden.

    5 januari 2016

    Democratie in Israel in gevaar

    Het nieuws uit Israël werd afgelopen maanden gedomineerd door met messen zwaaiende, diep gefrustreerde Palestijnse jongeren, waarvan er tientallen zonder pardon zijn geliquideerd. Israëlische mensenrechtenorganisaties die dit aankaartten, luiden nu de noodklok vanwege bedreigingen aan hun eigen adres.

    Lees artikel van Gied ten Berge op Nieuwwij http://www.nieuwwij.nl/opinie/de-democratische-oppositie-in-israel-moet-geholpen-worden/

    4 januari 2016

    Tafeltje vrede

    voor klaas

    Een Vredestafel - Yosé Höhne-Sparborth vanuit Irak

    Zuster Ban leidt me rond in de kleuterschool die ze al een jaar geleden aan het opstarten was. Ze kon toen vlak bij het klooster een woonhuis huren, van een familie die emigreerde. Emigreren: je huis behouden, goed verhuren, dan heb je altijd geld achter de hand. Ze moest $1500 per maand betalen. Dat heeft ze intussen naar $1200 beneden weten te onderhandelen. Een tweede huis schuin tegenover erbij gehuurd nu, voor $400 per maand. Het huis is groter.

    Voor lagere school en voortgezet onderwijs in de Arabische taal is het moeilijk om toestemming te krijgen van de Koerdische autoriteiten. Voor een kleuterschool is het geen probleem. Staat tegenover, dat voor lager, middelbaar en voortgezet onderwijs redelijk wat fondsen zijn aan te spreken en hulp van religieuzen komt uit buitenlanden. Kleuterschool is van ondergeschikt belang. Zo konden deze zusters sinds september een lagere school starten, in 3 maanden gebouwd met containerwanden, twee etages: sportveld, theaterzaal, computerzaal, directiekamer en docentenkamer en 18 klassen. 34 leraren voor elk $500 per maand. Geen vetpot, maar je leeft ervan als ontheemde. Allen: zusters, docenten en kinderen, zijn ontheemden uit de Ninivevlakte.

    Zuster Ban was vóór DAESH de verantwoordelijke voor alle scholen van de zusters: van de 9 hadden ze er plotseling nog maar vier. Verleden jaar wilden 10 leraressen wel onbetaald met haar de eerste kleuterschool beginnen.

    Nu heeft ze een huis voor vierjarigen, 167 kinderen, een huis voor vijfjarigen, 179 kinderen. 28-32 per klas in kleine lokalen. 45 in een groter lokaal. Elke klas twee leraressen. Deze ontvangen inmiddels $200 per maand aan salaris. Er zijn geen tafels en stoelen, wel een tapijt, iedereen zit op de grond. Elke klas één tafeltje met twee stoeltjes, een kastje met wat speelgoed. Het is er steenkoud, alles zit met jassen aan de drie koude maanden: de stadsstroom kan de te vele mensen die stroom tappen niet trekken, valt dus meestal uit. En de arme tak van de bevolking heeft een generator die licht kan voorzien, soms één kachel voor de huiskamer. Maar als alle slaapkamers schoollokaaltjes zijn geworden: pech gehad.

    In het huis van de vijfjarigen staat naast de trap in een wat private hoek een kleine tafel, met twee stoelen. De VREDESTAFEL. De kinderen zijn allemaal gespannen, dus er is ruzie. Ze doen elkaar soms echt pijn. Als dat gebeurt, zet zuster Ban een bloemetje op de tafel en zet de beide kinderen tegenover elkaar. Eerst mag de ene vertellen waarom ze de ander pijn deed. Dan mag de ander vertellen waarom het hem pijn deed. Als ze elkaar kunnen omhelzen, mogen ze weer terug naar de klas. Een van de twee klassenleraressen helpt bij het gesprek.

     

    Voorstel: aan de trappen van het altaar een tafel, imam en priester tegenover elkaar, gelovigen in de banken. Elkaar vertellen hoe DAESH beiden pijn doet. En nog beter: tafel voor het Vredespaleis Den Haag: Obama en Poetin. Obama vertelt waarom hij Poetin pijn doet, Poetin vertelt hoe pijn het doet en waarom. Tot ze elkaar kunnen omhelzen.

    26 november 2015

    Europese Quakers roepen op de geweldsspiraal te beëindigen.

    Als Quakers van heel Europa bijeen in België, enkele dagen na de moorden in Parijs en Beiroet, rouwen we mee met de mensen die iemand van dichtbij hebben verloren. We begrijpen ook de angst en vrees die mensen voelen in heel Frankrijk, in Libanon en in andere landen.

    Niemand is veilig tenzij we allemaal veilig zijn, en dat gaat over de mensen in Syrië en in andere landen die verscheurd zijn door oorlog, als ook over de mensen in Frankrijk en de rest van Europa.

    We roepen onze regeringen en de Europese Unie op om de eindeloze cyclus van geweld te doorbreken, die oorlog en terreur heeft aangewakkerd, de afgelopen jaren. Wij moeten af van dure, willekeurige en ineffectieve militaire macht en stoppen met het aanwakkeren van oorlog en verspreiden van wapens.
    In plaats daarvan, om gewelddadig extremisme te voorkomen, moeten Europese regeringen een politieke oplossing van het conflict in Syrië steunen en de economische ontwikkeling in de regio bevorderen.

    Zowel in Europa en als in het Midden-Oosten moet passende financiering en civiele ruimte worden aangeboden aan gemeenschappen, sociale diensten, opvoeders en gezinnen, voor het ondersteunen van mensen die vatbaar zijn voor ideologieën van geweld.

    Duurzame en gedeelde veiligheid kan alleen worden gecreëerd door het aanpakken van de onderliggende oorzaken van geweld. De stroom van vluchtelingen getuigt van het feit dat alle mensen veiligheid nodig hebben, manieren om hun brood te verdienen, en dat ze een hoopvolle en positieve toekomst voor zichzelf en hun kinderen nodig hebben. De vluchtelingen zijn op de vlucht voor vervolging, oorlog en geweld in hun land. Alstublieft, luister naar deze duidelijke boodschap.

    Ons geloof heeft ons in de afgelopen eeuwen ertoe aangezet oorlog voeren te weigeren, ons te verzetten tegen slavernij, gewetensbezwaarden te ondersteunen, Joodse kinderen in de jaren dertig te helpen redden, voor vluchtelingen te zorgen in het door de oorlog verscheurde Europa en te helpen bij de wederopbouw. Ditzelfde geloof dwingt ons vandaag tot het pleidooi om onze buren te dienen wie dat ook mogen zijn en waar ze ook mogen zijn en om principieel stelling te nemen tegen de overtuiging dat geweld de oplossing biedt voor conflict.

    We roepen degenen op die macht hebben, om militaire antwoorden af te wijzen en om niet-gewelddadige strategieën te gebruiken om stabiliteit en veiligheid te realiseren voor alle mensen.

     

    Dit is een verklaring van de Europese en Midden Oosten Quaker Vredes en Hulp organisaties, bijeen in Kortenberg, België van 20 tot 22 november 2015. Meer informatie hierover kunt u vinden op Peace and Service Consultation en Europe and Middle East Section

     

    17 november 2015

    Brief aan Comité Nationale herdenking 4 en 5 Mei

    L.S.,

    we zijn om te beginnen dankbaar dat Uw comité jaarlijks een herdenking organiseert van gevallenen in de Tweede Wereldoorlog en op Vredesmissies.

    We zouden het zeer op prijs stellen als we over de inhoud ervan met U zouden kunnen spreken, omdat we met U van mening zijn dat dit herdenken een belangrijk element is voor nabestaanden en voor onze samenleving in het algemeen.

    Mogen we een paar dingen noemen, die we graag aan de orde zouden willen stellen. 

    1. Bij monde van uw Voorzitter werd de stelling geponeerd dat op 4 Mei herdenken niet samen moet gaan met verzoenen. Dat is de moeilijke discussie nav het gedicht in 2011 over de foute oom Dirk Siebe. Die discussie zal ook elders gevoerd moeten worden, maar naar ons inzicht ook met uw Comité, want misschien zitten er in uw opstelling tav herdenken elementen die een verzoening in de weg gaan zitten. Er is wel een onderscheid tussen herdenken en verzoenen; dat zijn we met U eens. Maar in onze visie horen ze toch bij elkaar. Een bepaalde invulling van herdenken zou een bepaalde beeldvorming over 'goed en fout' in stand kunnen houden die verzoening bemoeilijkt. Een beeld van met name de onvermijdelijkheid van oorlogen. Dat zou het beeld wel eens kunnen zijn dat de huidige lijn van 'herdenken pur sang' oproept. Daarover ook het volgende.

    2. De beeldvorming op de Dam is nog wel sterk militair. En dat heeft de trekken van 'zo is het altijd geweest'. Terwijl er ook andere accenten zijn, die het herdenken zullen verdiepen. Onze nieuwe koning gaf een belangrijk signaal af door in burger te komen.

    3. Inhoudelijk geeft de zeer goed ontvangen rede van de Heer van Uhm ook aanleiding om door te spreken. De wijze waarop hij het militaire bedrijf als een mogelijkheid van dienen neerzet, zet ons aan het denken. Zo noemt hij het duister wel, maar peilt niet waarom het nu zo duister was. Onhelder blijft dat we het als herdenkende natie vast niet eens zijn over dat duister. Verder kan het niet waar zijn 'wij gedenken hen allen met het diepste respect'. Hij lijkt ervan uit te gaan dat we dat allemaal wel met elkaar eens zijn op dat punt. Maar er zijn mensen gedood die ons respect totaal niet verdienen. En er zijn mensen blijven leven, die ons respect bepaald niet verdienen. Die nog niet eens voor een eerlijk proces zijn opgeroepen. Het onveranderd verheerlijkende beeld van de geallieerden zouden we aan willen stippen, omdat het wel lijkt alsof uw comité daar (ongewild) een (politieke) positie sanctioneert. Is dat een correcte vorm van herdenken?

    4. Wij zouden uit de rede van Dhr van Uhm een zin willen onderstrepen:

    “Omdat ik geloof dat in dienen de sleutel ligt.
    Wie dient, denkt niet alleen in ‘ik’.
    Wie dient, denkt niet alleen in ‘zij’. Wie dient, denkt ook in ‘wij’.
    Daar begint de overwinning op het onrecht. Want vrijheid, gelijkheid en rechtvaardigheid, een betere wereld, die maak je samen.”

    En willen daar graag aan toevoegen: de overwinning op het onrecht zit principieel in verzoening. Dat vinden wij meer fundamenteel dan dat je bereid moet zijn de dienst van ten strijde trekken te leveren. Zoals dhr van Uhm deze dienst neerzet, verandert er wezenlijk niets.

    Wij doen onze (soms kritische) opmerkingen in diep respect voor allen die omgekomen zijn in de oorlog. Want zij verdienen het dat voeren van oorlog niet maar gewoon door gaat. Troost, herdenk, rouw niet alleen, 'maar steek ook een spaak in het wiel' (Dietrich Bonhoeffer).

    We zouden U willen vragen of U een kleine delegatie van ons wilt ontvangen voor een gesprek hierover. Over de exacte invulling van een agenda voor dat gesprek kunnen we altijd overleggen.

    Namens de Vereniging Kerk en Vrede,

    Henk Baars, voorzitter.

    Jan Anne Bos, secretaris

    17 november 2015

    2016: Jaar van Barmhartigheid

    Van onze redactie Vredesspiraal.

     

    Paus Franciscus heeft vriend en vijand verrast met de aankondiging van het bijzondere jubeljaar 2016 tot jaar van de Barmhartigheid.

    Dit heilig jaar begon op 8 december j.l., het katholieke feest van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria, en duurt tot 20 november 2016, het feest van Christus Koning. De Nederlandse bisschoppen zullen bij gelegenheid van dit jaar diverse activiteiten ontplooien. Ook in de Vredes Spiraal zal het thema ‘Barmhartigheid’ regelmatig terugkomen en dan natuurlijk speciaal in het kader van het gedachtegoed en werk van Kerk en Vrede

    In Rome heeft de paus op 8 december de heilige deur van de Sint Pieter geopend en gevraagd aan alle bisschoppen om oook een ‘deur van genade’ te openen in een kathedraal of andere belangrijke kerk of bedevaartplaats in hun bisdom.

    De bekendmaking van dit heilig jaar vond plaats in de bul van paus Franciscus ‘Misericordiae vultus’: ‘Aangezicht van Barmhartigheid’. Een spiritueel document, waarin de paus verschillende Bijbelteksten aanreikt die spreken over de barmhartigheid van God en de barmhartige liefde van Christus. De paus verwijst naar de parabels die gaan over barmhartigheid: het verloren schaap, de verloren munt en de verloren zoon (Lucas 15, 1-32). In deze parabels vinden we de kern van het evangelie en ons geloof, schrijft de paus, omdat ze barmhartigheid laten zien als een kracht die alles overwint, het hart vervult van vreugde en die verzoening brengt door vergeving.

    Paus Franciscus hoopt dat iedere christen zich bezint op de geestelijke en lichamelijke werken van barmhartigheid. Hij wijst er in zijn tekst op dat de Heer ons oordeelt naar de mate waarin wij hongerigen gevoed hebben, dorstigen te drinken hebben gegeven, de naakte gekleed hebben, de vreemdeling welkom geheten hebben, zieken genezen hebben, de gevangenen bezocht hebben en de doden begraven hebben.

    De door de door de Nederlandse bisschoppenconferentie geautoriseerde complete Nederlandse vertaling is te lezen via deze link 
    Leen van den Herik

    17 november 2015

    Dienstweigering en geweldloosheid

    Dienstweigering en geweldloosheid zijn een onvervreemdbaar deel van mijn identiteit.

    Op mijn zestiende wist ik dat ik niet in militaire dienst wilde. Vanzelfsprekend was dat niet: in mijn familie ging iedereen gewoon in dienst, soms zelfs als beroeps. Ik was ervan overtuigd dat de christelijke traditie, waartoe ik mij reken, ten diepste een geweldloze traditie is.
    Een mentor van het Doopsgezind Vredesburo wist in een serie gesprekken een bodem te leggen onder die overtuiging. Ik ben die mentor en de doopsgezinden, vredeskerk bij uitstek, daar nog steeds dankbaar voor. Ik schreef een toelichting en werd zonder een gesprek met de daarvoor aangestelde commissie erkend als gewetensbezwaarde militaire dienst. Ik heb die toelichting nog, op van dat gladde kopieerpapier. Ik onderschrijf nog steeds ieder woord ervan.

    Daarna volgde de zoektocht naar geschikte plaats om mijn vervangende dienst te kunnen doen. Dat werd Groot Schuylenburg in Apeldoorn, waar ik met passie en zonder enige opleiding werkte als groepsleider. Ik heb er een prachtige tijd gehad, totdat ik in 1981 vier maanden te vroeg stopte. In die tijd voerde de Vereniging Dienstweigeraars actie om de duur van de vervangende dienst (18 maanden en 19 dagen) gelijk te trekken met de militaire dienst (14 maanden). Ik besloot aan die actie mee te doen en werd ‘werkweigeraar’.

    Dat liet de staat niet op zich zitten. Na twee processen en een beroep bij de Hoge Raad werd ik veroordeeld tot een maand detentie. In januari 1984 zat ik een maand in het Huis van Bewaring in Assen. Dat is verhaal op zich.

    Makkelijk was het niet, maar het werd een mooie maand. Ik leerde er dat actie en spiritualiteit bij elkaar horen. Oosterhuis zingend overwon ik er de angst voor de isolatie waarin ik drie dagen was geplaatst. Die ervaring is van beslissend belang geweest voor mijn leven.

    Kees Posthumus is verhalenverteller en kerkjournalist.

    www.keesposthumus.nl

     

    14 november 2015

    Verklaring Kerk en Vrede Na Parijs

    Kerk en Vrede spreekt haar afschuw uit over de aanslagen in Parijs. Met de Parijzenaars delen we de ontzetting, de afschuw, de woede. 

    We realiseren ons dat terreur tot doel heeft felle emoties uit te lokken. We roepen op niet mee te gaan in de intentie van de daders. Emotionele reflexen op eerdere terroristische aanslagen, onder andere 9/11, hebben bijgedragen aan de situatie waarin we nu verkeren.

    Inwoners van Parijs openden hun deuren voor mensen die gevaar liepen, een mooi symbool. Laten we ons niet verliezen in angst, laten we weigeren empathie te verliezen en groepen te dehumaniseren.   

    We dienen ook elke poging om stemming te kweken tegen vluchtelingen te vermijden en te veroordelen. De vluchtelingen die op ons afkomen zijn allereerst, eerder en nog veel meer dan wij slachtoffers van de vermoedelijke daders. Meer nog nu na Parijs verdienen ze ons mededogen, omdat we nu weer iets beter begrijpen waarvoor zij op de vlucht sloegen. 

    Om recht te doen aan de vluchtelingen, moeten we als Nederland, deel van Europa en de EU, beseffen dat we sinds 2003 een land in oorlog zijn met precies dat gebied waar IS uit de grond opstaat. Wij zijn een land in oorlog, alleen voeren we die oorlog op ander terrein, daarginds. Wij begonnen die oorlog tegen Irak, toen IS nog helemaal niet bestond. We begonnen de oorlog tegen Irak, toen Al Qaida daar nog helemaal niet zat. Bush overviel Irak, met politieke steun van Nederland. Bush ontmantelde de Iraakse staat, en mede met de hulp van Assad trokken toenemend fundamentalisten met wraakgevoelens vanuit de hele wereld die kant op. 

    We hebben geen begrip voor IS. We verafschuwen hun methode en het specifiek zoeken van onschuldige slachtoffers. Als we de oorlog niet willen laten ontploffen in ons eigen gezicht, zullen we juist niet met nog meer geweld moeten reageren – dat is wat zij willen.

    We moeten ons realiseren dat IS wordt bewapend en geholpen door landen waaraan Nederland wapens levert. Ook in die zin zijn we in oorlog. 

    Vrede, gerechtigheid en veiligheid gelden voor alle mensen. Alleen als we de angst of woede van de ander ook weten te begrijpen, kunnen we tot reacties komen die de-escalerend werken. Het lijkt ons dat dat nu het dringendste is gevraagd.

    Namens Kerk en Vrede
    Henk Baars, voorzitter
    Jan Anne Bos, secretaris

     

    Lees verder in ons uitgereide Pleidooi "Werken aan rechtraavdige vrede". 

    14 november 2015

    Aanslagen Parijs, ja maar Nederland was al in oorlog!

    Yosé  Höhne-Sparborth schrijft: 
    Afschuwelijk, wat er in Parijs gebeurt! Met de Parijzenaars delen we de ontzetting, de afschuw, de woede. Er zullen veel mensen zijn die deze verwarrende kluwen van emoties voelen. Politici, religieuze leiders worden in dit soort dagen de mensen die stem dienen te geven aan die verwarrende gevoelens. Maar van hen mogen we, nee moeten we ook altijd meer verwachten. Politici en religieuze leiders mogen niet in die gevoelens blijven hangen, zij hebben tot taak om de wereld van morgen meer bewoonbaar te maken dan de wereld van vandaag.
    Het is verheugend dat op dit moment, vers na de aanslag, de bepalende politici daar overwegend toe in staat blijken. We hopen dat zij dat weten vol te houden en niet bezwijken voor emotionele druk. Het is nu zaak een weg te vinden om de bevolking te beschermen op een wijze die niet escalerend werkt. We hopen dat wij allen als burgers ondanks de schokkende emoties ons nu niet laten bespelen door simpele manipulaties. Er is geen samenhang tussen de vluchtelingen die bij ons heil zoeken en de daders van Parijs. Althans niet een relatie in daderschap. Dus dienen we elke poging om nu stemming te kweken tegen die kwetsbare groepen, te vermijden en te veroordelen. De vluchtelingen die op ons afkomen zijn allereerst, eerder en nog veel meer dan wij slachtoffers van de vermoedelijke daders. Meer nog nu na Parijs verdienen ze ons meededogen, omdat we nu weer iets beter begrijpen waarvoor zij op de vlucht sloegen.
    Maar juist om recht te doen aan de vluchtelingen, moeten we als Nederland, deel van Europa en de EU, ook goed weten dat wij sinds 2003 een land in oorlog zijn met precies dat gebied waar IS uit de grond opstaat. Weinigen beseffen het en die het beseffen, ook maar zo aan de rand van hun bestaan. Wij zijn een land in oorlog. Alleen voeren we die oorlog op ander terrein, daarginds. Wij begonnen die oorlog tegen Irak, toen IS nog helemaal niet bestond. We begonnen de oorlog tegen Irak, toen Al Quaida daar nog helemaal niet zat. Bush overviel Irak, met politieke steun van Nederland. Bush ontmantelde de Iraakse staat, en mede met de hulp van Assad trokken toenemend fundamentalisten met wraakgevoelens vanuit de hele wereld die kant op.
    We hebben geen begrip voor IS. We verafschuwen hun methode en het specifiek zoeken van onschuldige slachtoffers. Wat zij doen is meedogenloze guerrillatactiek. Als we de oorlog niet willen laten ontploffen in ons eigen gezicht, zullen we als land, als politici, als religieuze leiders wel goed moeten wat zij willen: zij willen dat wij met nog meer geweld reageren. Dus moeten we niet met meer geweld reageren, we moeten hen niet hun zin geven. Maar het is ook zaak te weten wat er aan hun ontstaan vooraf ging, en wat hun bestaan mogelijk maakt. De westerse kolonisatie van het Midden Oosten en Noord Afrika gebeurde in de eerste decennia van de 20ste eeuw. De Eerste Wereldoorlog is niet los te zien van die kolonisatie (feitelijk invasies in het Ottomaanse Rijk en uiteindelijk ontmanteling van dat rijk) inclusief de toen nog onderlinge concurrentie tussen Europese landen. Zij daar kennen die geschiedenis goed, en herdenken die Eerste Wereldoorlog net zo als wij. Alleen, bij hen zijn de bezetters eigenlijk nooit meer verdwenen, ze kregen alleen wat andere gezichten, ze veranderden de strategie. Sinds 1991 is dat in Irak weer een strategie van geweld, bezetting, boycot, en ontwrichting dus.
    Er is nog meer. IS wordt bewapend en geholpen door landen waaraan Nederland wapens levert. Ook in die zin zijn we in oorlog. Met onze wapenhandel wordt Nederland rijk. Als we het budget voor defensie zouden investeren in de opvouw van Syrië en Irak, voor bijdrage aan een vreedzaam evenwicht in dat gebied, dan hoeven we op den duur niet meer te vrezen. Ja, IS zal met stevige hand bestreden moeten worden. Maar IS is geen leger, geen staat, geen religieuze groep. IS zijn criminelen. Criminelen gegroeid uit een oorlogssituatie die het westen er ontketende. Maar het blijven criminelen. Daar zou een goede politiemacht tegen moeten worden opgebouwd.

    Vrede, gerechtigheid en veiligheid gelden voor alle mensen. Alleen als we de angst of woede van de ander ook weten te begrijpen, kunnen we tot reacties komen die de-escalerend werken. Het lijkt ons dat dat nu het dringendste is gevraagd.

    Dan nog even meegeven een paar citaten uit de rk kerk, die ondersteunend kunnen zijn.
    (2009-2014 heeft de Internationale theologen Commissie met theologen uit 30 landen gestudeerd. Resultaat: "Drie-ene God, eenheid van de mensen. Het christelijke monotheisme tegen het geweld".
    De prefect van de Congregatie voor de geloofsleer gaf toestemming voor de publikatie. In een samenvatting van A. Denaux) lezen we daarover onder andere:
    "De momenten van geweld in de geschiedenis van de Kerk en het christendom waren een verraad aan de eigen identiteit." (Deze formulering sluit aan bij de schuldbelijdenis van Johannes Paulus II in 2000)
    "Inderdaad, het christelijke geloof ziet het aanwenden van geweld in de naam van God als een radicale corruptie van de religie."
    "De Kerk van gelovigen is zich ervan bewust dat het getuigenis van dit geloof een houding van permanente bekering vraagt, die ook de moedige openheid impliceert van zelfkritiek."
    "Het geweld is de vrucht van de zonde van de mensen en het treft God zelf. Jezus heeft Zichzelf overgeleverd, Hij leverde niet Zijn leerlingen over."
    "In de hedendaagse wereld laten media zien hoe religies evident gemanipuleerd worden. Ze worden als instrument gebruikt om te komen tot een conflict tussen beschavingen en tot etnische haat. In deze historische fase is het christendom geroepen om de radicale contradictie van het geweld onder de mensen in de naam van"God aan te klagen. Het christendom dient onomkeerbaar afscheid te nemen van alle vormen van religieus en antireligieus geweld."
    "In Dignitatis Humanea, 11, klaagt Vaticanum II de contradictie aan om waarheid aan geweld te koppelen."
    "Religies zijn nooit vrij van bekoring om goddelijke macht en wereldse macht te verwarren, een verwarring die de weg opent naar geweld. Daarom heeft elke religie nood aan voortdurende uitzuivering, om terug te keren naar haar oorspronkelijke bestemming: aanbidding van God in geest en waarheid, als weg tot verzoening met God en broederlijke co-existentie tussen de mensen."

    11 november 2015

    Oorlog is geen oplossing

    Eén dag nadat VVD-coryfee Hans Wiegel met een tank naar het Tweede Kamergebouw optrok om het pleidooi voor een verhoging van het Defensiebudget kracht bij te zetten, toog een delegatie van Oorlog is geen Oplossing NL naar het Binnenhof om aan de leden van de Kamercommissie voor Defensie een Manifest tegen de verhoging van het Defensiebudget aan te bieden.

    Aan de delegatie waren de voorzitter van Vrouwen voor Vrede, Tiny Hannink, en een bestuurslid van Kerk en Vrede, Henk Blom, toegevoegd, als vertegenwoordigers van het 15-tal vredesorganisaties en enkele tientallen wetenschappers, vredesactivisten en andere betrokken burgers die het Manifest ondersteunden.
     
    Namens de delegatie meldde Kees van der Pijl dat Oorlog is geen Oplossing met haar manifest terug wilde naar het gezonde verstand en zich juist verzette tegen het angstdenken zoals dat gisteren nog met het pantservoertuig was gedaan. Op een diagram dat de delegatie had meegenomen waren de wereldwijde Defensie-uitgaven in kaart gebracht en werd aldoende zonneklaar gemaakt dat er geen enkele noodzaak was het Nederlandse Defensiebudget te verhogen omdat de Russen of Chinezen daar ook mee bezig was. De onveiligheid in de wereld komt eerder voort uit een teveel aan "Defensie-inspanningen" dan aan een tekort daaraan. Dat laatste was ook de kern van het opinie-artikel van Van der Pijl dat het dagblad Trouw 10 november 2015had geplaatst.
     
    De petitie werd in ontvangst genomen door een vijftal leden van de Tweede Kamercommissie voor Defensie: voorzitter Han ten Broeke, zijn VVD-partijgenoten Fred Teeven en Ronald Vuijk, PvdA-woordvoerder Sultan Günal-Gezer en SP-woordvoerder Jasper van Dijk. In een gesprek na afloop van de formele overhandiging stelde de heer Vuijk dat hij het met de delegatieleden eens was dat oorlog niets oploste en er altijd naar een politieke oplossing voor internationale conflicten gezocht moest worden en dat de recente geschiedenis leert dat de gevoerde oorlogen in Afghanistan, Irak en Libië de situatie eerder hebben verergerd. In reactie op het meegebrachte diagram erkende hij ook dat er geen enkele veiligheidspolitieke noodzaak was om het Defensiebudget te verhogen, maar dat er nu eenmaal internationale afspraken waren gemaakt om aan de (NAVO-)norm van 2% te voldoen en dat Nederland, net als verreweg de meeste andere landen, daar nog lang niet aan voldeden. De suggestie om die norm of eventueel het NAVO-lidmaatschap ter discussie te stellen, was wat hem betreft in het geheel niet aan de orde.
     
    11 en 12 November vindt de plenaire behandeling van de Defensiebegroting plaats en vanuit Oorlog is geen Oplossing zullen wij dit debat nauwlettend in de gaten houden.
     
    Foto's van de aanbieding staan op http://oorlogisgeenoplossing.blogspot.nl/2015/11/tegenstanders-verhoging-defensiebudget.html

    www.oorlogisgeenoplossing.nl

    3 november 2015

    Vluchtelingencrisis en wapenhandel

    De hartverscheurende vluchtelingencrisis is mede door Europa veroorzaakt. In de periode 2004–2013 leverden EU-landen voor ruim 82 miljard euro aan wapens aan de regio waar veel vluchtelingen vandaan komen. Aan top staan: Saudi-Arabië met 26 miljard euro, Verenigde Arabische Emiraten 19; Turkije 6; Oman 7; Koeweit 3,5; Irak 1,4; Qatar 2,3; Israël 2 miljard. In augustus vond in Polen de MSPO wapenbeurs plaats, met onder meer klanten uit het MiddenOosten. Ook enkele Nederlandse bedrijven waren present. Een week later volgt in Londen de DSEI wapenbeurs, een van de grootste van de wereld. Het ministerie van Buitenlandse Handel faciliteert daar de Nederlandse wapenindustrie met een Holland Paviljoen, waar potentiële klanten worden onthaald en ambtenaren aanwezig zijn om te helpen met het leggen van contacten. Klanten komen uit de hele wereld. En in oktober werd in Korea de ADEX wapenbeurs gehouden… Het goede nieuws: er komt steeds meer protest. (bron: De Vriendenkring, maandblad van de Quakers, en www.stopwapenhandel.org)

    27 oktober 2015

    Er moet een einde komen aan de stromannen-oorlog in Syrië

    In het beste geval beogen de regeringen in Moskou en Washington door hun deelname aan de Syrische oorlog geen 'militaire oplossing' door de overwinning van hun respectievelijke bondgenoten, maar rekenen ze erop de uitgangspositie van deze bondgenoten bij de geplande onderhandelingen over Syrië te kunnen verbeteren. Maar dit soort berekeningen zijn bij zulke gewapende conflicten in het verleden meestal niet opgegaan. Want een voortdurende militaire steun van buitenaf bevestigt bij de partijen in de oorlog de illusie dat ze nog militair kunnen winnen en moedigt ze aan door te vechten. Nog afgezien daarvan maakt het voor de door de oorlog geteisterde Syrische burgerbevolking niet uit met welk doel of berekening de oorlog wordt voortgezet.

    Het is ook een wijdverbreide illusie om te denken dat de zogenaamd 'Islamitische Staat' militair kan worden overwonnen. Zelfs als Rusland in Syrië in nauwe samenwerking met de VS alleen de ISIS-milities zou bombarderen en de luchtaanvallen ook zou uitbreiden naar ISIS-stellingen in Irak, zoals nu sommige oppositiepartijen in Bagdad eisen, zal dat niet lukken. Je zou denken dat Rusland, de VS en de NAVO-bondgenoten deze les uit de verloren asymmetrische oorlogen en bezettingen in Afghanistan (1979-1988 en 2001-2011) en Irak (2003-2011) intussen wel geleerd zouden hebben.

    De belangrijkste voedingsbodem voor ISIS is de voortdurende oorlog in Syrië. ISIS kan alleen worden ingedamd als die oorlog wordt beëindigd. Dat lukt slechts als alle - in welke vorm dan ook - direct of indirect aan deze oorlog deelnemende spelers in het buitenland ophouden met hun steun. Als dat niet heel snel gebeurt is er geen kans meer op een 'verenigd, seculier en pluralistisch Syrië'.

    Lees het hele artikel van Andreas Zumach bij Infosperber (http://www.infosperber.ch/Politik/Syrienkrieg-IS) (Duits, Zwitserland), 24 oktober 2015

    1 oktober 2015

    Werken aan Rechtvaardige Vrede

    Met excuus voor een zekere vertraging, maar hier is-ie dan. De digitale versie van ons pleidooi Werken aan Rechtvaardige Vrede.

    We zijn eerst druk bezig geweest de gedrukte versie uit te zetten. Loopt overigens prima. Iedereen is vol lof.
    Er worden avonden/lezingen aan gewijd.
    Particulieren worden om reactie gevraagd.
    Het ligt bij kerken en bisschoppen op tafel.
    Politici worden er meebestookt.

    Wat ons betreft  wordt het de norm voor de behandeling van de begroting van Defensie, komende maand. Het moge als een steen vallen in de vrolijke vijver van 'meer geld naar defensie'. Dat kun je niet serieus roepen zonder ons pleidooi voor een reuze alternatief tot je te hebben genomen. 

    Bestellen van   de papieren versie kan ook nog via onze webwinkel.

    23 september 2015

    Vredesmanifest

    Op 22 september is een vredesmanifest aangeboden aan de Vaste Kamercommissie voor Buitenlandse Zaken. Het manifest is ondertekend door 13 vredesorganisaties w.o. Vredesbeweging Pais, Kerk en Vrede, Vrouwen voor Vrede en SVAG. Het is een reactie op de huidige roep om meer geld voor defensie.

    Het manifest begint met de tekst:

    Dit Vredesmanifest is onze reactie op het onlangs verschenen Manifest Over Versterking van de Nederlandse Defensie dat in april dit jaar aangeboden werd aan de ministers Hennis en Koenders. We richten ons hierbij eveneens op de politiek en willen met het Vredesmanifest het belang van het voorkomen van oorlogen en de oplossing daarvan zonder wapens onderstrepen.
     
    Op 18 juni dit jaar bracht de UNHCR een rapport uit getiteld 'A World at War'. Er zijn ongeveer 60 miljoen vluchtelingen, waarvan de helft kinderen. In 2014 kwamen er minstens 13.730 kinderen om of werden verminkt of gewond door gewapend conflict aldus het rapport van de Secretaris Generaal van de Verenigde Naties (8 juni 2015).
     
    De titel van dit manifest "Laat de kinderen spelen: Investeer in Vrede" geeft aan dat we een betere wereld willen voor ons allemaal, een wereld waarin alle kinderen gewoon kunnen spelen. Mensen, en zeker kinderen, mogen niet het slachtoffer zijn van gewapende conflicten waar ze part nog deel aan hebben.
     
    Volledige tekst van het Vredesmanifest (http://vredessite.nl/nieuws/docs/vredesmanifest.pdf)
     

    3 juli 2015

    Dood van Mitch Henriquez - bericht aan B&W Den Haag

    Zaterdagavond 27 juni werd de Arubaan Mitch Henriquez aangehouden in Den Haag, bij het festival Night at the Park. Henriquez overleed tijdens of na de aanhouding, naar  inmiddels duidelijk is door zuurstoftekort, vanwege de gewelddadige manier waarop hij werd gearresteerd. Kerk en Vrede schreef een brief aan B&W van Den Haag en verzoekt om een onafhankelijk onderzoek. 

    Utrecht, 1 juli 2015

    Aan het College van Burgemeester en Wethouders van de Gemeente Den Haag

     

    Geacht College,

    De demonstratie na de aanhouding met dodelijke afloop was een goede zaak. Het was de bedoeling aan de politie uitleg te vragen: waarom zoveel geweld tegen een Arubaan? De politie vertegenwoordigt de overheid op straat. En die overheid is er voor alle Nederlanders, van welke huidskleur ook. Nederland en haar overheid dient haar geschiedenis te kennen, waaronder ook slavenhandel, kolonialisme, apartheid als internationale term. Een erfenis aan de wereldorde die ons niet siert en waar we derhalve liever niet aan terugdenken. Verleden tijd, toch?

    Overheid, en dus zeker ook politie als handhaver van onze democratische orde, dient zichzelf voortdurend te onderzoeken op de (resten van) racisme in haar waarnemen, oordelen en handelen. Voortdurend. Dus zeker na de arrestatie van Mitch Henriquez, met diens dood tot gevolg. Daarom was de demonstratie terecht, die vroeg om uitleg.

    En daarom was het ook een ramp dat deze demonstratie werd tot een rel. Want met de rel ging onmiddellijk de winst verloren. Dat was te horen aan de reactie van uw burgemeester, de heer Jozias van Aartsen. De verlegenheid was alweer weg, hij kon vluchten in de rol van verontwaardigde doch redelijke moraalridder: “Geweld dat niets te maken heeft met de arrestatie, daartegen treden wij op!” Hij heeft het burgerlijk gelijk aan zijn zijde.

    Het is te hopen dat de initiatiefnemers van de demonstratie het initiatief terugkrijgen en de vraag aan de overheid blijven stellen. Waardig maar vasthoudend: de vraag naar het nauwelijks verholen racisme in politieoptreden. Racisme zaait geweld, dat dienen overheid en dus overheidsdienaren te weten.

    Het bestuur van de Vereniging Kerk en Vrede neemt stelling tegen de gang van zaken bij genoemde uiterst gewelddadige aanhouding en het daarop volgende overlijden van de aangehoudene.

    Kerk en Vrede acht een nader onderzoek door de Rijksrecherche onvoldoende en niet op haar plaats, omdat de recherche zelf deel uitmaakt van de overheid. Ook in Nederland groeit een diep wantrouwen tussen veel migranten en politie.

    Kerk en Vrede verzoekt uw College een onderzoek te doen instellen door een echt onafhankelijke commissie, waarvan tenminste ook een vertegenwoordiging van de Arubaanse gemeenschap deel uitmaakt.

     

    Vertrouwend op inwilliging van dit verzoek,

    verblijven wij hoogachtend,

    namens het bestuur van Kerk en Vrede,

    Henk Baars, voorzitter,

    Arie de Bruijn, stafmedewerker.

     

     

     

     

    Ps. Een afschrift van dit verzoek is verzonden naar de woordvoerders van Veiligheid en Justitie van de Tweede Kamer.

     

     

    26 juni 2015

    Statement IFOR/Kerk en Vrede over politie-optreden

    As the world’s oldest multi-faith organization working for peace, the International Fellowship of Reconciliation has engaged in efforts to challenge racism and other discriminatory practices around the world for over 100 years. The U.S. branch of IFOR, who counted among its members the Rev. Martin Luther King Jr., has played a prominent role in the recent protests in the United States. Several of our branches in Europe have noticed the escalating tensions at intersections of ethnicity and faith within the European context. The Dutch branch of IFOR, Kerk en Vrede has launched a project to facilitate reconciliation within Dutch society by challenging structural racism and other forms of violence that perpetuate social exclusion and alienation.

    Rev. Anthony Grimes is an activist within the U.S. “Black Lives Matters” movement that has gained worldwide attention as African Americans and others challenge racist and discriminatory police practices in that country.  Anthony, a leader within the U.S. branch of the IFOR was invited by Kerk en Vrede, the Dutch branch of IFOR, to be a guest speaker, and share his story with communities here while learning about what is similar and different in the Dutch context.

    On June 18, 2015, the day he arrived in the Netherlands, Rev. Grimes and Rev. Lucas Johnson, IFOR International Coordinator, were walking to Vondelpark when they noticed a police action on Jan Pieter Heijestraat. It was not their intention to get involved in the police activity. Rev. Grimes began filming the interaction and both Grimes and Johnson responded with alarm to what appeared to be one officers attempt to break a suspects arm while another officer used what appeared to be a chokehold to subdue the suspect. There was the later appearance of an arm in the strangling position around the same suspects neck. Neither Grimes nor Johnson know what the suspects were accused of but both were aware of the danger of chokeholds made famous by the killing of Eric Garner in New York last year.

    The video was posted on Facebook and drew a lot of attention.

    There are many differences between the Netherlands and the United States. We believe that both reasonable and objectionable policing was on display that afternoon. The fact that we view some of the police behavior as appropriate does not diminish the real harassment and violence that communities here experience from police. Similarly, calling attention to the objectionable practices of these officers is not meant to suggest that this incident is representative of all policing in Amsterdam or the Netherlands. The video was posted on social media as an invitation primarily for the sake of encouraging conversations about the role and expectations of police in our communities. As people of conscience, we want to be in solidarity with everyone building more inclusive and humane societies.   

    We express concern for the wellbeing of the young men who were apprehended. We feel that no matter the crime, it is not appropriate for police officers to unnecessarily risk taking the life of or gravely injuring a suspect. If representatives from the police wish to be in conversation about the video, we welcome the chance to be in dialogue. They may contact Dr. Janneke Stegeman at: jannekestegeman@kerkenvrede.nl

    Rev. Lucas Johnson, IFOR International Coordinator

    Rev. Anthony Grimes, Denver Freedom Riders, Member National Council, Fellowship of Reconciliation (USA)

    Dr. Janneke Stegeman, Project Coordinator, Kerk en Vrede 

    6 mei 2015

    Having Faith in Baltimore's criminals

    Lucas Johnson, de coordinator van IFOR, schreef een artikel naar aanleiding van de rellen die volgden op de gewelddadige arrestatie en dood van Freddie Gray: http://wagingnonviolence.org/feature/faith-baltimores-criminals/

    Hij verwijst naar een dichteres,Suheir Hammat die een geweldig gedicht voordroeg nav 9/11.  zie de clip

    17 maart 2015

    ISIL in Afghanistan

      ISIL in Afghanistan - een aangekondigde ramp  

    Toen in januari verhalen de ronde deden dat Mullah Abdul Rauf de leiding had genomen van het filiaal van ISIL in Afghanistan en zijn kameraden bij de Taliban opriep zich bij hem aan te sluiten was de verbazing algemeen. Rauf begon in snel tempo volgelingen te verzamelen, maar een maand later werd de veteraan van de Afghaanse vrijheidsstrijd tegen de Russen en de Amerikanen gedood door een drone van de VS.   ISIL zelf heeft zich daarentegen geconsolideerd en is bezig met een opmars, waarbij zowel gebied wordt veroverd op de traditionele opstandelingen in het land als op de regering en belangrijker nog: ISIL is een belangrijke speler aan het worden in de opiumhandel, de meest winstgevende bedrijfstak in Afghanistan. De zwarte vlag van ISIL heeft de witte van de Taliban vervangen in een reeks gebieden, waaronder in Helmand, waar het Britse leger acht jaar heeft doorgebracht ten koste van meer dan 450 Britse levens bij de pogingen om de strijders van Mullah Omar te verslaan. Lees het hele verslag van Kim Sengupta in The Independent (http://www.independent.co.uk/voices/isis-in-afghanistan-is-a-disaster-waiting-to-happen-10099198.html), 10 maart 2015

    9 oktober 2014

    In plaats van bommen op ISIS (deel2)

    In plaats van IS bombarderen. Deel 2. (Deel 1 ging over een aantal principes; engels. )
    Deel 2 bevat concrete voorstellen.
    Door Jan Oberg, TFF Lund, Sweden.

    Perspectief op vrede voor de oorlog die nu in Irak en Syrie tegen ISIS gevoerd wordt.
    De principes uit deel 1 zijn bedoeld om een ander soort discussie te bevorderen. Een niet militairistische.
    Nu 27 concrete voorstellen te gebruiken in je gesprekken met vrienden en mischien kun je ze inzetten in jouw circuits op Sociale Media.

    Geen oorlog en niet niks doen.
    Ghandi, die 145 jaar geleden werd geboren zei "Het principe van oog om oog, zal de wereld eens helemaal blind maken".
    De menselijke beschaving is sindsdien niet veel vooruit gegaan in het omgaan met conflicten.
    Er is inderdaad een moeilijke situatie ontstaan. - Het Midden Oosten is een grote rommel en het Westen is in hoge mate mede-verantwoordelijk. Kijk naar de laatste 100 jaar. - Sykes-Picot, Balfour, staatsgrepen, bombardementen, bezettingen, militaire bases, olie behoefte etc.

    Er zijn dus geen makkelijke oplossingen.  
    Drie eenvoudige zaken kunnen ons allemaal helpen: 
    A) Besef dat er een westerse mede-verantwoordelijkheid bestaat.
    B) Maak het niet nog erger.
    C) Geweld wekt haat, verlangen naar wraak en nog meer gewelddadige vergelding.
    Ongelukkigerwijs worden deze alle drie volledig veronachtzaamd door de bombarderende naties: VS, Frankrijk, Groot-Brittanie, Belgie, Denemarken, samen met wat kleine Arababische staten die - o paradox!- ISIS - Al-Qaeda in Irak jarenlang hebben gefinancierd.

    Oorlog is makkelijk.
    Maar wie dat in een zekere intellectuele gemakzucht denkt, heeft zelden niet-militaire middelen overwogen laat staan uitgeprobeerd. Maar het is ook erg gemakkelijk om te roepen ‘Alle oorlog en wapens weg!'  Alleen een hart vol vrede zal de problemen waarvoor we staan niet oplossen. Het zit in de focus op oorlog, zowel bij de voor- als bij de tegenstanders van oorlog. Die focus moet veranderen. We moeten vragen: "Welke alternatieven hebben we voor oorlog en militaire pseudo-oplossingen?
    De meeste mensen schijnen niet te weten dat er in de preambule van het VN-charter staat, dat de mensheid "komende generaties moet redden van de gesel van de oorlog”. Dat wil zeggen oorlog volledig afschaffen.

    Alternatieven voor oorlog.
    Hoe kunnen mensen leren menselijk om te gaan met conflicten die onvermijdelijk zullen blijven.
    Daar gaat het serieuze vredes onderzoekers om. Zoals TFF: voor de vrede en niet slechts anti-geweld.
    Het spreekt boekdelen dat in het Westen oorloggerelateerd onderzoek het grootste zelfstandige veld van onderzoek is met miljarden dollars ter beschikking. Overal militaire academies en ontelbare boeken, films, entertainment etc. over oorlog. Vraag je zelf en je land af: Hoeveel studie, hoeveel academies, hoeveel boeken, films en onderwijs programma's zijn er voor niet-gewelddadigheid; over vergeving, verzoening etc., dus over de VN norm 'vrede met vreedzame middelen?

    De nu volgende voorstellen staan in willekeurige volgorde. Allen van belang; sommigen kunnen gecombineerd worden. Liniair denken zal sowieso niet werken.
     

    Naar een nieuwe manier van denken over een minder gemilitairiseerde wereld.
     

    • Leer iets van vorige oorlogen. Die waren niet bepaald een succes, en veel aannames waarop ze gegrond waren bleken onjuist te zijn. We zitten weer in Irak vanwege de invasie, bezetting en het mis-management door slechte ondeskundige buitenlanders.
    • Erken dat terrosisme niet kan worden uitgeroeid door het doden van terroristen. Net zo min als je criminaliteit niet kan uitroeien door misdadigers te doden.
    • Probeer de onderliggende drijvende krachten te begrijpen, en waarom mensen terrorist worden. 
    • Maak een alles omvattende analyse van het conflict en bezie de problemen die opgelost moeten worden, meer dan een paar afzonderlijke actoren. 
    • Ontwikkel zelf een creatieve politiek en put uit waarden die karakteristiek zijn voor je eigen democratische samenleving. Als het onjuist is je buurman te doden, waarom is het dan OK duizenden te doden vanwege 'een of ander nationaal belang'? Daar komt bij dat de buitenlandse politiek van een klein land niet kan volstaan met een telefonische beantwoording jegens elk telefoontje uit Washington of Brussel zeggend "Als je ons nodig hebt, doen we mee!" (Aldus de Deense buitenland politiek in een notendop).
    • Denk overeenkomstig het VN Charter (lees het als je dat nog niet deed). Het stelt overduidelijk dat alle civiele middelen moeten geprobeerd zijn zonder resultaat te hebben opgeleverd voor en aleer militaire middelen worden ingezet.
    • Handel niet paniekerig - hanteer een middellange termijn perspectief en hanteer een brede definitie van de partijen in een conflict (conflicten met slechts twee pratijen bestaan niet). In dat langere perspectief, zie je ook de rol van het Westen, en de koloniale erfenis, en de levering van wapens als probleem, etc.
    • Handel met empathie - vraag je zelf af hoe je acties door de tegenstander waarschijnlijk opgevat zullen worden. Misleid je zelf niet met wishfull thinking van : als we dit doen zullen ze waarschijnlijk wel toegeven en doen wat wij ze opdragen!
    • Doordenk verschillende zetten en tegenzetten, niet slechts een rondje.
    • Laat je niet meeslepen door je militaire macht of superioriteit - uiteindelijk worden oorlogen alleen gewonnen en conflicten alleen opgelost door morele en intellectuele overmacht. Overmoed is in alle internationale - en tussen menselijke - relaties een gevaarlijke partner.
    • Probeer te begrijpen wat ISIS is, waar zijn haat en wreedheid vandaan komen - denk niet dat ze alleen maar gekken zijn die gedood moeten worden. Iemand begrijpen is niet hetzelfde als hem verdedigen. Het Westen heeft een zekere verantwoordelijkheid voor het bestaan van ISIS. Het Kalifaat en de wreedheid waarmee het zich heeft gevestigd mogen nog zo verwerpelijk zijn,- het heeft historische wortels zowel in de Islam als in de autoritaire behandeling van de regio door het Westen.
    • De oorlog verklaren is de belangrijkste beslissing die een regering kan nemen. Verzeker je dan van uitgelezen deskundigheid - veel en veelzijdig - in evenredigheid met die belangrijkheid.
    • Zorg voor volksvertegenwoordigers die volop ter zake zijn op buitenlandse zaken in de brede zin van het woord en die niet slechts de mening of bevelen van anderen napraten.

    23 augustus 2014

    Gebed tegen ISIS

    Poging tot GEBED TEGEN ISIS.

    Goede God,
    Onze wereld in rep en roer na een onthoofding op TV.
    Die beul en heel zijn gruwelijk succesvolle beweging.
    Hen stoppen zal niet zonder schieten en verdelgen kunnen.
    Wat kunnen we dan bidden….
    We durven de geweldsspiraal niet op te voeren.
    Nog meer slachtoffers is het enige wat we u te bieden hebben.
    Zo ver zijn we heen.
    Wij bidden om een oplossing die we nu niet zien.
    Elke oplossing slaat op ons zelf terug
    want u verwacht die van ons …. (stilte)

    Daarom bidden we om de moed tot inkeer.
    Dat moet tot de mogelijkheden behoren.

    We bidden om de moed niet te geloven in een dodelijk bestaan
    waar dergelijke misdaden steeds opduiken.

    We bidden ook om andere leiders die niet meer
    voortgaan op de ingeslagen dodelijke weg.
    Dat wij hen daar zeker niet de ruimte voor geven.

    Geef ons een een diep geloof in uw menselijkheid
    vanwege Jezus Christus onze broer. Amen.

     

    (afkomstig uit blog van Jan Anne Bos )

    19 augustus 2014

    Artikelen over situatie in Oekraïne

    Het gewapende conflict in Oekraïne en de oplopende spanningen tussen Rusland en het Westen baren ons grote zorgen. In Nederland is de berichtgeving erg geconcentreerd op de crash van vlucht- MH17 en de nasleep daarvan. Dit lijkt een soort blindheid te veroorzaken voor wat er verder speelt, die een bijzonder eenzijdige blik op de ontwikkelingen in de hand werkt.
    Deze eenzijdige, anti-Russische blik dreigt te culmineren in een nieuwe Koude Oorlog-achtige sfeer. Oproepen voor het sturen van militairen, voor een verdere opbouw van de NAVO en de EU richting het oosten en voor het verhogen van defensiebudgetten zijn volstrekt de verkeerde weg, die spanningen alleen maar verder zullen doen oplopen.
    Er is wat ons betreft geen twijfel over de dubieuze rol die Rusland in deze crisis speelt, maar dat ontslaat ons niet van de taak de even zo controversiële rol die de EU en de NAVO spelen onder loep te nemen. De niet voor het eerst opspelende expansiedrift van deze machtsblokken verklaart voor een deel de Russische opstelling in het conflict. Oekraïne is een speelbal van tegengestelde geopolitieke belangen geworden.
    Afgelopen voorjaar werd in Oekraïne een corrupt regime aan de kant gezet. Helaas werden oprechte volksprotesten al snel overgenomen door groepen met een (uiterst) rechtse ideologie. Die zijn deels ook in de regering die na de machtsgreep werd gevormd terecht gekomen. Dat vanuit Nederland en andere landen geen enkele bezorgdheid geuit is over het aan de macht komen van een regering met extreem-rechtse elementen, zolang deze maar een meer pro-Westerse koers vaart, is tekenend voor het voorop stellen van eigenbelang.

    Graag reiken wij een selectie van artikelen aan die bijdragen aan een genuanceerdere kijk op de situatie en die handvaten bieden voor een uitweg uit deze crisis:

    - een goed startpunt is het uitgebreide dossier dat de Belgische organisatie Vrede vzw op haar website heeft staan. 'Q & A: de crisis in Oekraïne' geeft een kort antwoord op een aantal belangrijke vragen in deze kwestie, met doorverwijzingen naar diverse achtergrondartikelen.

    - blogger Peter Storm schreef een serie artikelen over de ontwikkelingen van dit voorjaar, en over de oorlogssfeer die nu dreigt te ontstaan.

    - het blog 'Troepenbewegingen' van VD AMOK bestaat uit korte berichten op basis van informatie uit de internationale (militaire) pers. Troepenopbouw, militaire oefeningen en materieelverplaatsingen aan zowel NAVO- als Russische zijde komen hierin naar voren.

    - de Transnational Foundation for Peace and Future Research publiceerde op haar blog een serie artikelen over de situatie in Oekraïne, waarin enerzijds de achtergronden van de crisis, met name de rol van de NAVO, geanalyseerd worden en anderzijds voorstellen voor een (geweldloze) weg uit het conflict worden gedaan.

    - de Noorse professor Floyd Rudmin gaf in een artikel voor het online magazine Counterpunch een aantal aanzetten voor stappen die een oplossing van de crisis dichterbij moeten brengen.

    - kort na de crash van de MH-17 deed ook Katrina vanden Heuvel, hoofdredacteur van het tijdschrift The Nation, een aantal voorstellen voor stappen richting een uitweg uit het conflict.

    - ook in Oekraïne en Rusland zijn wel degelijk vredeskrachten werkzaam, zie bijvoorbeeld de oproep 'Stop the war in the Ukraine: Antiwar appeal of left forces in Russia, Ukraine and Belarus.'

    - de Britse auteur Mike Marqusee riep afgelopen maart de Britse vredesbeweging al op zij aan zij te staan met de Russische vredesbeweging. Hij waarschuwt er terecht voor de afkeer van de expansiedrang van NAVO en EU niet te laten ontaarden in het blind worden voor de dubieuze rol van Rusland in het conflict.

    - een van de sancties die de EU heeft genomen in de nasleep van de crash van vlucht-MH17 is het instellen van een wapenembargo tegen Rusland. Stop Wapenhandel zet op een rijtje dat de consequenties van dit embargo beperkt zullen zijn. Wapenhandel-deskundige Martin Broek wijst erop dat op het gebied van bedrijfssamenwerking de gevolgen wel voelbaar zullen zijn.

     

    13 augustus 2014

    Aanbod Hamas 10 jarig bestand

    Hamas biedt Israel 10 voorwaarden voor een bestand van 10 jaar.

    Ira Glunts on July 16, 2014 86

    “Hamas” graffiti in the West Bank, 2006. (Photo: Wikipedia)

    Hamas biedt Israël een bestand van 10 jaar aan als het 10 voorwaarden aanvaardt. The Jerusalem Post bericht, gebaseerd op een Israelische uitzending op kanaal 2, dat Azmi Bishara het voorstel vandaag heeft aangekondigd op Al Jazeera television.   Bishara, een voormalig lid van de Israëlische Knesset, vluchtte uit Israël in 2007 nadat hij ervan beschuldigd was te spionneren voor Hezbollah. Hij woont tegenwoordig in Qatar, waar hij een hooggeplaatst adviseur van de regering is.

    Volgens Ma’ariv (Hebreeuws) zijn dit de voorwaarden:

    • Terugtrekken van de Israëlische tanks van de grens met Gaza

    • Vrijlating van alle mensen die werden gearresteerd na de moord op de drie jongens bij Hebron

    • Opheffen van het beleg van Gaza en openen van de grensovergangen voor mensen en goederen

    • Oprichten van een internationale zeehaven en luchthaven onder VN toezicht

    • Uitbreiden van de toegestane visserijzone tot 10 kilometer

    • Internationalisering van de grensovergang bij Rafah en deze onder toezicht plaatsen van de VN en enkele Arabische landen

    • Internationale strijdkrachten aan de grenzen

    • Verruiming van de voorwaarden voor toegang om in de Al Aqsa moskee te bidden

    • Verbod op interventie voor Israël om tussenbeide te komen in de verzoeningsovereenkomst (tussen PLO en Hamas, vert.)

    • Herinrichting van een industriële zone en verbeteringen in verdere economische ontwikkeling in de Gaza strook. 

    13 augustus 2014

    Gaza, Irak,Oekraiene?

    Wat komen er een serieuze kwesties langs!
    Wat moet je er van vinden?

    Je moet helemaal niks. Maar als je met iemand die net iets meer van de achtergronden weet wilt nadenken over wat daar nu echt gebeurt, vraag ons dan gerust.

    030 2316666 secretariaat@kerkenvrede.nl

    13 augustus 2014

    Manifest Gaza

    MANIFEST. GAZA: NU TIJD VOOR ECHTE VREDE

    Wij, verontruste burgers en organisaties van Nederland, spreken ons uit richting onze medeburgers, regering en politieke partijen, maatschappelijke, religieuze en culturele organisaties en doen een beroep op hen dat ook te doen! 

    Onderteken het manifest meteen via deze website: www.gazamanifest.nl, of lees eerst de toelichtende tekst via onderstaande link:

    http://www.kairospalestina.nl/nl/nieuws/202/manifest--gaza-nu-tijd-voor-echte-vrede.aspx

    31 juli 2014

    Gaza in zeven vragen

    Belangrijke aanvullende inzichten van Heleen Ransijn op haar weblog. 
    Over de Gaza ellende. 
    Aanvullend in zie zin ook: het debat in Nederland wordt nogal eens beheerst door stellingen die te kort aan informatie verraden. En er komt vaak het verschijnsel mee, dat media zeer vooringenomen met informatie omgaan. Al dan niet daartoe gemanipuleerd door een van de partijen. 
    Dit hoort bij een andere artikel op onze site, zou ik willen zeggen. Dat van Jan Oberg over niet partij kiezen, maar het conflict verhelderen. We hebben geen oorlogsverslaggevers nodig, maar conflict-journalisten. 

    26 juli 2014

    Netwerk wapenhandel Europa

    Amsterdam, 24 juli 2014
    Terwijl het conflict in de Gazastrook blijft escaleren, en het dodental blijft stijgen, roept het Europees Netwerk tegen Wapenhandel (ENAAT) op tot een onmiddellijk einde aan alle Europese militaire steun voor Israël en voor een volledig EU-wapenembargo tegen alle strijdende partijen. In afwachting van zo'n embargo moeten alle EU-staten onmiddellijk alle export van militaire goederen en steun aan de partijen in het conflict stop zetten.

    lees het hele bericht 

    28 april 2014

    4 en 5 Mei

    De fakkel van 4 en 5 Mei communiceert blijkbaar goed.
    Jeugdige uitstraling. Vurig. Blij. Doorgeven.
    Misschien komt er net even te veel 5 Mei in mee.
    Het is niet of nauwelijke de fakkel van 'de brand erin'. Er hoort toch op 4 Mei niet slechts een stil protest te zijn.
    Kan het zijn, dat je ook op dit symbool kritisch moet blijven zijn? 
    Anders devalueert het.

    24 april 2014

    Nieuws van Jubileum 2004

    Wat speelden al die ouwe vredestijgers geweldig mee met Musicians without Borders.
    In Mozes en Aaronkerk, Amsterdam.

    8 april 2014

    Brief voor de Nucleaire Top

    Op de NSS 24 Maart kwamen vele regeringsleiders bij elkaar in Den Haag. Hieronder de brief die verscheidene vredesorganisaties stuurden. Nederlandse vertaling.

     

    Aan: Regeringsleiders van de wereld bijeen in Den Haag voor de Nucleaire Veiligheids Top 
    t.a.v. Gastheer van de Top: minister-president drs.M. Rutte
    World ForumChurchillplein 10 
    Den Haag

    Onderwerp: Nucleaire veiligheid: geen nieuwe nucleaire wapens maar nucleaire ontwapening.                   24 Maart 2014

     

    Geachte Dames en Heren,

    Hoopvol en blij zijn we dat U zich als wereldleiders bezorgd maakt over onze nucleaire veiligheid. Wij delen die bezorgdheid. Misschien bent U het wel met ons eens, dat atoom terrorisme slechts een glittertje is, vergeleken met de enorme flits van duizende atoomwapens die op scherp staan in arsenalen over de hele wereld. 

    Veel landen die hier vandaag aanwezig zijn hebben zich in het Non Proliferatie Verdrag ertoe verplicht om de voorwaarden te scheppen om de productie van atoomwapens een halt toe te roepen. En om te werken aan een algemene en volledige ontwapening van atoom wapens en de bijbehorende transportsystemen. Maar sommige van diezelfde landen, hier op de top aanwezig, hebben vergevorderde plannen voor productie van een nieuwe generatie atoomwapens! Wij noemen met name de regeringen van Rusland, Frankrijk, Engeland en de USA en NATO landen als Nederland, als zij die wapens zouden toelaten op hun grondgebied. En zij eisen dan van hun piloten dat die er klaar voor zijn om die bommen af te gooien op de opgedragen doelen.

    Nu U bij elkaar bent om de nucleaire veiligheid in de wereld te bespreken willen we er bij U op aan dringen dat U afziet van een nieuwe generatie atoomwapens. Herinner U a.u.b. uw algemene belofte om tot atoom ontwapening te geraken, zoals in het verdrag waarnaar we al verwezen. Bundel al uw mogelijkheden om een volledige, controleerbare ontwapening te realiseren voor de hele wereld.

    Namens hen die onderworpen zijn aan uw beslissingen, en namens de toekomstige generaties op onze planeet danken we U voor uw inspanningen voor nucleaire veiligheid.

    Catholic Worker Amsterdam 

    Franciscaanse Vredeswacht

    Haags Vredes Platform

    Kerk en Vrede 

    Time to Turn 

    Vrouwen voor Vrede

    p/a Postbus 12622 1100 AP Amsterdam