3 april 2016

2e zondag van Pasen 3 april 2016

zondag van de Pasgeborenen.
Uit de Kerkenwerkagenda een citaat van Kierkegaard: "Het leven kan alleen achterwaards begrepen worden, maar het moet voorwaarts geleefd worden".

Genesis 28: 10-22   
Het Bethel verhaal van Jakob. De droom; de belofte. Niet psychologiseren over de reactie van Jakob bij het opstaan. Verbijstering? Blijdschap? Aanbidding? Ontzagwekkend.
Een huis met een poort; een huis als een poort. A room with a view.

Openbaring 1: 12b - 20 
Ook in de buurt van droom en visioen. De hemel is blijkbaar open. En er wordt gaandeweg visie ontwikkeld.

Lucas 24: 13-35
Je kunt niet om lied 646 heen. De Heer die van begin tot het eind reisgenoot blijft.
Er is dan aan tafel veel moois gebeurd, maar de ad hoc Gastheer krijgt geen kamertje in het huis. Geen vaste verblijfplaats. Als Kleopas en vriend weer op weg gaan, is Hij weer reisgenoot.
Die vrienden benoemen tijdens de wandeling de gebeurtenissen in Jeruzalem ronduit als misdaad. Dat wel maar je hoort ook de frustratie: "We kunnen met onze frustratie nergens heen!.
We dachten nog zo....
En dan ook nog die vrouwen: om gek van te worden".
Al hoor je misschien ook: die vrouwen konden wel eens gelijk hebben want mannen hebben het gecontroleerd. Maar welke consequenties er dan getrokken moeten worden.... daar durven ze zich nog niet over te uiten.

Volgt tekst en uitleg. Jammer dat we Jezus' hele alpha-en-omega-cursus niet uitgewerkt overgeleverd hebben gekregen. Is er een linkje naar doorgaand onderricht voor de pasgedoopten, de quasimodo geniti?

Aangevertjes voor de verkondiging.

Zou je dit eens kunnen proberen: ter plekke een paar minuten mediteren over wat het zeggen wil: "Hem zelf hebben zij niet gezien".
Of elkaar bevragen welke bijbelgedeelten wel aan de orde zullen gekomen zijn onderweg?

Aandachtspunt zou ook kunnen zijn: die hele weg van het onderricht moet je samen gaan om Hem aan tafel te herkennen.

In de buurt van thematiek geweld, vrede gerechtigheid kom je misschien door in te haken op de duiding van misdaad door de overheid. Hoe kun je verder komen dan het slechts constateren, zoals Kleopas doet?

Aan tafel moet het gebeuren. Wat gaat het moeizaam om de mensen aan tafel te krijgen bij onderhandelingen Syrië.
Hoe ga je daar nu mee om, dat een partij als IS, die er wel degelijk toe doet, nooit en nergens en met niemand aan tafel wil komen.
Maar maak het verschil duidelijk tussen onderhandelingstafel en Tafel van Samen.

Jan Anne Bos