18 oktober 2019

Impressies Vredesweek 2019 (2)

Stoere jongens, ferme vredesknapen

br. Jehannes Regnerus

Tien, elf, twaalf jaren jong. Beginnende pubers. Maar … ze zijn er! Hulde!

Bij de fredeskuier, de Walk of Peace (toe dan maar) op donderdagmiddag 26 september. Het weer is druilerig, het heeft hen niet weerhouden te komen en mee te wandelen. Uit nieuwsgierigheid, of is het betrokkenheid? Betrokkenheid, gevoed door de gastlessen die Roelof Akse en de schrijver dezes hebben verzorgd? Ach, die volwassenen toch met hun achterdochtige vragen.

Ze zijn er! Een kleine twintig. Hé, merkwaardig, het zijn er, op één na, allemaal jongens. En wat willen ze allen dolgraag de vredesvlag vasthouden, die de stoet van pakweg twintig kinderen en twintig volwassenen vooraf gaat. Er wordt driftig gevlagd met een drietal vlaggen, wat een vredesenthousiasme! Ter geruststelling: de vlaggen hebben het overleefd.

De kuier gaat langs de Zuidkade, langs kroegen, smoezelige restaurantjes, winkels. Richting het centrum, om precies te zijn naar de Vermaning. Twee pleisterplaatsen worden aangedaan: het kerkje van baptistengemeente Elim (de oase tijdens de barre tocht van de Israëlieten naar het beloofde land, o zo toepasselijk dus) en de Grote Kerk. Er wordt geconcentreerd geluisterd naar het verhaal waarin een meisje en een jongetje de ruziemakende volwassenen leren hoe in vrede te leven: De kinderbrug. Ook Bram Grandia, van Kerk en Vrede, geniet met volle teugen. Het is een verhaal in drie ‘afleveringen’, eindigend in de Vermaning. Met een happy end.

In de Vermaning wordt het nog happier. Met lekkere hapjes vanuit vele hoeken van de wereld: vijgen, amandelen, dadels, Marokkaanse viskoekjes, blokjes kaas. Naast vrede, verbindt ook eten over alle grenzen heen. Als uitsmijter van de fredeskuier worden er kraanvogels gevouwen, met de techniek van origami. De vogel heeft een prominente plaats bij de jaarlijkse herdenkingen, op 6 augustus, van de atoombomaanval op Hiroshima.

Het verhaal van Sasaki Sadako wordt verteld. De aandacht is al weer optimaal. Sasaki overleefde, 6 augustus 1945, in eerste instantie de vuurzee na het tot ontsteking brengen van de Amerikaanse atoombom op haar stad, Hiroshima. Ze was toen pas twee jaar oud. Toen Sasaki opgroeide was ze een sterk, atletisch meisje. Vooral in hardlopen was ze erg goed. Toen ze op elfjarige leeftijd aan het trainen was voor een belangrijke wedstrijd werd ze onwel. Diagnose: leukemie, opgelopen als gevolg van blootstelling aan de straling van de atoombom. Een goede vriendin van Sasaki vertelde haar een legende dat iedereen die 1000 kraanvogels vouwt een wens mag doen. Sasaki hoopte dat de goden haar een wens toe zouden staan en dat ze weer in staat zou zijn hardloopwedstrijden te doen. Sasaki bleef veertien maanden in het ziekenhuis en vouwde meer dan 1300 papieren kraanvogels. Het mocht helaas niet baten, ze overleed op twaalfjarige leeftijd.

Het vouwen van kraanvogels is niet bepaald gemakkelijk, maar de kinderen van basisschool Het Mozaïek, met rode konen en puntjes van de tong naar buiten, slagen met verve. Met een enkele gehandicapte kraanvogel, aldus één van hen. Maar dat kan de pret niet deren!

De fredeskuier van 26 september, het was een vredesfeest in Drachten!