26 oktober 2016

Angstige momenten in Kirkuk

Mgr. Yousif Thomas Mirkis O.P. 
Chaldeeuwse aartsbisschop van Kirkuk en Sulaimaniyah 

In de nacht van donderdag - vrijdag 20-21 Oktober 2016. De stad Kirkuk in Irak werd aangevallen door een grote groep terroristen (Daesh, Arabische naam voor IS) met het gouvernement en de gebouwen van Politie en beveiliging als doelwit. Maar gezien de sterke weerstand van veiligheidstroepen zochten de terroristen hun toevlucht in de omringende woningen. Onder deze gebouwen rond de gouvernement bevonden zich de zusters van het klooster Dominicanen van St. Catharina van Siena en vier huizen van onze aartsbisdom waar universitaire studenten wonen. Onze aartsbisdom Chaldeeën verwelkomt sinds drie jaar, Vluchteling-studenten van ons Iraakse volk en alle denominaties: Christenen (niet alleen Chaldeeën!) Yezidi's, moslims en Sabeeërs en hun aantal overtroffen bij verre de 500 studenten.

In de vier huizen van de studenten waren 71 leerlingen aanwezig. Zij bereidden zich voor op het begin van de aan de universiteit in verschillende disciplines die 13 faculteiten aan Kirkuk University. De heer Imad Matti (Abu Duraid) die zich bezighoudt met studenten en ontheemden in het bisdom. Wij hebben hem gevraagd naar wat er is gebeurd, en hij antwoordde: 

"Bij dageraad op vrijdag 21 oktober, tijdens de oproep tot gebed voor Moslims, merkten Studenten dat er vreemden in de huizen en tuinen waren verstopt. Een van hen is zelfs gefotografeerd  zwaar bewapend met riemen met explosieven. We waarschuwden de Beveiliging over de ernst van de situatie. Zij bleven de hele dag in angst, in hun huizen zonder elektriciteit tot 's avonds, wanneer Iraakse Commando's tot actie overgingen. Het geweervuur was zo intens en in alle richtingen, waardoor zij niet vrij konden komen. Ik maakte een plan om de meisjes te redden uit het eerste huis. Hun aantal was 14, en deze redding werd uitgevoerd ondanks sluipschutters op de nabijgelegen daken. Om 02:00 uur kwamen we terug voor de tweede groep van zeven meisjes.

Het meest gevaarlijke was dat vier terroristen waren al in hetzelfde huis als waar de zeven meisjes waren verborgen in een aangrenzende kamer. Terwijl de terroristen aten en dronken, bleven de meisjes onder de bedden, en de Heer verblindde de terroristen.

Ik was in contact met de meisjes via de laptop. Ik nam het risico hen te vragen om op blote voeten naar buiten te komen, via de muur achter het huis waar we hen één voor één verwelkomden. Dit moest binnen een minuut, en het werd gedaan. De krachten waren met mij een effectieve en voorbeeld van moed. Dus in het donker van de nacht, en ondanks dat geweervuur om ons heen regende, waren allemaal bevrijd.

De derde groep was 30 meisjes, werden ze gered om vijf uur in de ochtend van Zaterdag, door de Swat-eenheden; (anti-terrorisme eenheid van de stad  Souleimaniyah).

Ik moet zeggen, ik ben onder de indruk van de moed van deze 71 meisjes, hun discipline en hun gehoorzaamheid aan de instructies, en wat een precisie!

Het is ook waar dat de mobiele telefoon heeft een cruciale rol gespeeld in de begeleiding en verplaatsing van de ene locatie naar de andere tijdens de reddingsoperatie. We moeten niet de rol van de veiligheidsdiensten niet vergeten, hun efficiëntie en professionaliteit in het gevecht met de terroristen. Zij bliezen zichzelf op in een huis van student, op zaterdagochtend.

Verbazingwekkend is het feit dat zeven studenten gedurende 18 uren zonder beweging onder het bed lagen zonder dat één van de vier terroristen iets vermoedde.

Op zaterdagochtend werden de studenten in goede gezondheid naar Erbil overgebracht om op adem te komen, te herstellen van de heftige emoties en spanningen en ouders en familieleden gerust te stellen. "

Wij hopen dat dit incident hen moed zal geven en de wil en vastberadenheid om hun studies te voltooien. Ondanks alle moeilijkheden danken wij de Heer die ons heeft gezegend, het is een wonder dat hij ons heeft geschonken. 

Wij bidden ook voor degenen die stierven, en vragen om genezing voor de gewonden en al degenen die een trauma of verlies hebben geleden. 

Kirkuk 23 oktober 2016

(vertaling g.j. van westerlaak}